logo logo logo logo
Рубрика: Политика, Актуелно, Религија, Свет    Аутор: obrisano    5.118 пута прочитано    Датум: 15.12.2007    Одштампај

PismoUvodna reč:

A OVA PARNICA I ZAISTA BEŠE MRSNA

Na razočarenje vaskolikog Srpstva ne bi poslednja!

U NASTAVKU DOLE JE  PISMO  VOJVODE MOMČILA, EPISKOPU KANADSKOM U KOME ISTI VOJVODA,  NACIONALNI, RODOLjUBIVI, I PATRIOTSKO ISTRAJNI I ISKONSKI BORAC ZA INTERESE SRPSKOG NARODA, OPOMINjE JEDNOG NEODGOVORNOG BICKUPA, DA SE KANE NjEGOVIH NEDELA. NO TA OPOMENA NIJE NAIŠLA NA RAZUMEVANjE KOD JEDNOG NEMORALNOG KARAKTERA KAKV JE BICKUP ĐOKIĆ. NAPROTIV USLEDIO JE BLjUTAVI I NIPODAŠTAVAJUĆI ODGOVOR VOJVODI MOMČILU. ODGOVOR, KOJI PO MODELITETU  JE ČAK PREVRŠIO SVAKU MERU I NADMAŠIO SVAKU GRANICU LjUDSKIH NORMI I PONAŠANjA.  A PO STILU NADMAŠIO JE TAJ ODGOVOR I ONE NAJTVRDOKORNIJE, ČVRSTORUKAŠE, KRVOŽEDNE KOMUNISTIČKE DIVLjAKE, KOJI SU SE NASILNO USELILI U STANOVE I VILE UGLEDNIH BEOGRADSKIH PORODICA POSLE DRUGOG SVETSKOG RATA.

MI TAJ ODGOVOR NEĆEMO PUBLIKOVATI, NEGO AKO JE ĐOKIĆ MLAĐI PONOSAN NA SVOJE DELO, NEKA GA ON DIGITALIZUJE I POŠANjE REDAKCIJI DA SE PUBLIKUJE.

U SVOME PISMU VOJVODA OPOMENU ISTOG ĐOKIĆA MLAĐEG DA JE ULUDO SPISKAO $ 372,000.00 NA PARNICU SA GOSPODINOM RADOJKOVIĆEM.  KOJA PARNICA JE BILA BECPOTREBNA, A KAKO REČE VOJVODA I VEOMA MRSNA. ĐOKIĆ MLAĐI NIJE NI DO DANAS, IZ POUČNIH REČI IZVUKAO NIKAVOG DOBRA I NAUKE, VEĆ SE I DALjE SUDI, SA NARODOM, I PRAVI SVOJEGLAVE PROMAŠAJE SA KOJIMA NADMAŠUJE SVE NORME ČASNOG PONAŠANjA. NA ŽALOST U SVOJIM LUCIDNOSTIMA I DRUGIM NEMORALNIM  NASTUPIMA, KAO ŠTO JE JOŠ MRSNIJA PARNICA SA HAMILTONSKIM SRBIMA.  NA JOŠ VEĆU  ŽALOST I RAZOČARENjE VASKOLIKOG SRPSTVA,  OVAJ ČOVEK I DE FAKTO IMA PODRŠKU SA SINODA SPC I PATRIJARŠIJE, ŠTO  JE DAKLE ADEKVATNO NAJVIŠOJ  INSTANCI DUHOVNE VLASTI OVE INSTITUCIJE.  

ŠTO ĐOKIĆ MLAĐI NIJE IZVUKAO POUKU TO I NE ČUDI. ALI ČUDI  STAV  OSTALIH U DUHVNOJ VLASTI SPC. JE LI TO ONI I ZAISTA IMAJU TEŽNjU DA SE POISTOVETE SA ONIMA KOJI ZASTUPAJU BEZAKONjE?

DALjE, VOJVODA UPOZORAVA ISTOG ĐOKIĆA MLAĐEG NA NjEGOV NEMORALAN ŽIVOT, U ČEMU MU SAOPŠTAVA, DA IAKO SE NE SLAŽE SA POSTUPCIMA MONAHINjE ANGELINE SRPSKE, DA IPAK KAKO VOJVODA REČE: ”GDE JE DIMA TU I VATRE IMA.” MADA JE DIM NESTAO  TO NE ZNAČI DA SE VATRA UGASILA. NAPROTIV, ONA SE SAMO RAZBUKTALA, PA SE DIM NE VIDI.

OVO PISMO PREDSTAVLjA JEDNO  OD  NAJPOUČNIJIH DELA U KORESPODENCIJI IZMEĐU JEDNE VISOKO MORALNE I PRODUHOVLjENE LIČNOSTI KAKAV JE BIO VOJVODA MOMČILO SA JEDNE STRANE, A SA DRUGE STRANE SA JEDNOM NEKARAKTERNOM MALICIOZNOŠĆU VRHUNSKE PRIRODE KAKAV JE BIO I OSTAO EPISKOP KANADSKI.

J.B.

 

+++++

 

Vojvoda Momčilo Dujic

1730 Mullberru Dr.

San Marsos, SA 92069

U.S.A.

 

24 Oktobra, 1997 godine

 

EPISKOPU SRPSKE PRAVOSLAVNE CRKVE U KANADI,

GOSPODINU GEORGIJU

 

 

Preosvećeni Vladiko,

Primio sam Vaše pismo 8 Oktobra a poslato preko Telefaksa. U pismu kažete da sam Upravi Četničkog Kola u Hamiltonu javio da Vam saopšte da ste nepoželjni i da ne dolazite na Slavu Kola, te da su moji odnosi prema Vama “ohladnili” – pa se zbog toga čudite i želite da Vam javim šta je razlog svemu tome!

Mislio sam da Vam uopšte ne odgovorim, da Vaše pismo ignorišem kao što ste Vi ignorisali moj pozdrav za proslavu Eparhijskog dana Vaše eparhije, i zabranili da se taj pozdrav narodu pročita. Pa, ipak sam riješio da odgovorim na Vaše pitanje o našim međusobnim odnosima u interesu daljeg toka života Eparhije Kanadske. To činim u ovome pismu.

Da počnem od početka:

Ja sam stigao u Ameriku 24 juna 1949. Radio sam u Srpskoj Narodnoj Odbrani na sabiranju “Afidavita” – garancija za doseljavanje srpskih izbjeglica u Ameriku. U tom poslu, Srpska Narodna Odbrana sabrala je 23,000 Afidavita i poslala u Evropu odakle je toliko srpskih izbjeglica doseljeno u Ameriku. Među njima i nekoliko hiljada mojih saboraca, srpskih četnika. Dobar broj njih se doselio i u Kanadu. Po njihovoj želji i nastavku naše borbe protiv komunista, osnovali smo Pokret Srpskih Četnika Ravne Gore u Americi i Kanadi. Mene su istakli za Predsjednika tog Pokreta. Tako sam, u toj ulozi, putovao po Americi i Kanadi i uvjerio se da bi u Kanadi trebalo osnovati posebnu Eparhiju Srpske Crkve. To je sjajna, slobodarska zemlja i ko se u nju doselio znao je da se doselio u jednu od najboljih država slobodnog svijeta. Za osnivanje Eparhije, savjetovao sam se sa članovima Odbora Srpskih Četnika, uglednim Srbima i predsjednicima rodoljubivih organizacija i tad postojehih crkvenih opština. Svi su uviđali potrebu osnivanja Eparhije i to želili.

Tada je bio samo jedan Vladika svima Srbima u Americi i Kanadi, upokojeni Vladika Dionisije. I ja sam, djetinjasto naivan, i njega pokušavao da pridobijem za osnivanje Eparhije u Kanadi. Bilo je to uzaludno. Njegov pomoćnik, kasnije Vladika Firmilijan, bio je saglasan da se u Kanadi zasnuje Eparhija i on je to pitanje kasnije kao Vladika, na tri Arhijerejska Sabora pokretao sa petoricom vladika.

To su bili: Vasilije Kostić – Vladika Žički, Hrizostom – Vladika Braničevski, Emilijan – Vladika Slavonski, Valerijan – Vladika Šumadijski i Gligorije – Vladika Zapadno-Američki, moje kolege iz Bogoslovije.

Pisao sam i Patrijarhu Germanu. Pisali su i rodoljubivi srpski prvaci iz Kanade. I konačno, Eparhija je osnovana na radost Srba i Srpkinja Kanade. I Vi ste stigli kao njen Vladika. Članovi i članice Pokreta Srpskih Četnika postali su istaknuti članovi crkvenih opština, učesnici u Upravama tih opština, pa i Eparhije. To Vi svakako znate. I to je ono što sam ja podržavao u mojim govorima, člancima u novinama, raspisima, Odborima i Kolima Četničkih Sestara i u privatnim pismima. A sa Vama sam nastojao da uspostavim bratske, sveštene srpske veze i saradnju.

Kad je bila u pitanju kupovina imanja u Miltonu za Eparhiju, ja sam bio za to da tamo bude manastir i da se održavaju “piknici” ali ne da tu bude i Eparhijski Centar, jer je zabacito mjesto. A bilo je daleko boljih prilika da se na boljem mjestu kupi imanje za Centar Eparhije. No, stvar se razvila u drugom pravcu i kupljeno je imanje u Miltonu, a Vi ste tamo razvijali i podizali Centar Eparhije i za sabiranje i zborovanje naroda. Potom je, nezavisno od zasnivanja Centra Eparhije, došlo pitanje podizanje hrama na brežuljku imanja u Miltonu. U kancelariji doma našeg Četničkog Pokreta u Vajnoni, sastali smo se kao braća: da se dogovorimo o zidanju hrama u Miltonu.

Ja sam predlagao da se tamo podigne hram u SPOMEN SVIH PALIH SRPSKIH BORACA ZA KRST I SLOBODU SRPSTVA - od Kosova pa do naših dana i da Četnički Pokret i Eparhija sabiraju novac da se hram podigne, a nas dvojica da nađemo arhitekta da sačini plan u stilu srpskih hramova iz slavnih vremena Nemanjiha. Tako smo se dogovorili. Ali, Vi ste doveli neko žensko čeljade, arhitekta iz Beograda, sačinili plan hrama i podigli ga o čemu nijeste nikad ništa sa mnom razgovarali, kao da se i ne poznajemo. A hram, po svom stilu i izgledu nema ništa zajedničkog sa stilom srpskih hramova kojima se dive naši i strani stručnjaci.

U međuvremenu, dešavala su se dva presudna pitanja u životu Eparhije: pitanje parnice koja je izbila protiv Uprave crkvene opštine u Torontu, na čijem je čelu bio Koča Radojković koji je na sudu dobio tri parnice. Našu crkvu ta je parnica koštala $372,000 dolara koji su se mogli utrošiti na podizanje hrama u Misisagi. Ta parnica nije bila potrebna, i ona se je mogla izbjeći da je nadležni Vladika znao poznatu mudrost i iskustvo srpskog naroda koja glasi: Bolje je i mršava nagodba, nego mrsna parnica“,  a parnica o kojoj ja govorim bila je zaista mrsna.

Drugi je slučaj: pitanje izmirenja i ujedinjenja razdvojenih Srba u Crkvi, onih koji su ostali u punom jedinstvu sa svojom Crkvom, i onih koji su se administrativno od nje odvojili. Arhijerejski Sabor je to pitanje konačno riješio – jedinstvo u svemu. U Kanadi je bila najbolja prilika da se ta odluka ostvari ujedinjenjem svih u jednu Eparhiju čiji je Centar mogao da bude na imanju koje na brdu kod Hamiltona imaju oni koji su bili odvojeni od Patrijaršije.

Ja sam sa razumnim i rodoljubivim protom Đurom Vukelićem o tome radio dugo vremena, jer na imanju o kojem govorim postoje svi potrebni uslovi za sjedište Eparhije, zborovanje naroda pa i podesno, veliko groblje u kojem ne treba dovoziti zemlju da podzemne vode ne uviru u grobove kao na groblju u Miltonu. Osim toga, imanje kod Hamiltona nalazi se na najvećoj saobraćajnoj liniji Kanade – od Vindzora do Toronta, đe su osnovane i postoje dvije trećine parohija Eparhije u kojoj ste Vi Vladika. Ja sam ovo iznosijo u štampi, i u mojim govorima, pismima, ali je sve bilo uzaludno i promašeno, Vašim radom bez dogovora sa uglednim ljudima i njihovim organizacijama sa obe strane. Ta camovolja i stav nekih “čistunaca” kojih ima na obe strane i danas, zbog toga nije došlo, i ko zna kad će doći, do punog jedinstva, kako je i riješio naš Arhijerejski Sabor.

Vi u Kanadsku Eparhiju dovodite sveštenike za koje smatrate da će da Vas slušaju bezuslovno. Sa njima mandarišete po parohijama, a među njima je u Torontu i sveštenik Vasilije Tomih. Kažu da je “učen pop” i da “drma sa Eparhijom”.

Ja se ne oslanjam na ono što “kažu” nego na činjenice koje postoje. Na Eparhijskoj skupštini, on je predložio “da se uz pozdrav sa Skupštine našim nacionalnim organizacijama pošalje apel za otplatu duga našeg manastira, jer u protivnom bespredmetno je činiti im čast.”

To je pozdravljeno aplauzom, a u tom aplauzu Vi ste prednjačili. A ni Vi, niti šupljoglavi sveštenik Tomić nijeste pitali niti se savjetovali sa nacionalnim organizacijama kad ste Eparhiju uvaljivali u dugove i trošili tamo đe nije bilo potrebno.

Vi mislite da samovoljno možete stvarati Eparhijske budžete i novac razbacivati i trošiti kako Vi hoćete i đe Vi hoćete. Čitao sam izvještaje budžeta Vaše Eparhije. Takvo rasipništvo i razbacivanje novca ne postoji niđe u nijednoj Eparhiji Srpske Crkve, niti ikakve srpske ustanove i organizacije. To je zloupotreba plemenitosti i zadužbinarstva bogoljubivih Srba i Srpkinja koji daju i pomažu “Svoju Eparhiju”, a čiji novac njihov Vladika rasiplje na sebe i na sve strane po čemu se može mirne duše nazvati “Vladika-rasipnik”.

Nijesam vidio zgradu u kojoj boravite na imanju u Miltonu, ali mi kažu da njena izgradnja, namještaj i izgled po luksuzu prevazilazi najluksuznije savremene zgrade. Zbog toga, neki manastirski Centar u Miltonu nazivaju “Milton-Hilton”, upoređujući to sa luksuznim hotelima Hilton preduzeća koji takve zgrade podiže po Americi i drugim zemljama.

Da napomenem i slučaj koji se desio između Vas i kaluđerice Anđeline Srpske. Njen fizički napad na Vas i zli povici o Vama i Vašem vladanju grdne su optužbe, i da kažem da se ne slažem sa njezinim postupkom.

U našoj Crkvi postoje kanonski i zakonski poredak s kojim se riješavaju sporna pitanja i odluke tih sudova postaju pravomoćni za sve sporne strane. Ono što se desilo u Vindzoru predstavlja sramotu i poniženje za svu našu Crkvu i naš narod. Ali, eto desilo se i to je razglašano i preko strane štampe i stranih televizija. Za takav napad, Vi imate pravo da se žalite sudski, preko crkvenih sudova, a ona da dokaže razloge zašto Vas je napala. No, pored svega, moje je mišljenje po narodnoj: “Đe je dima, tu i vatre ima”. Ja mislim da će se taj sukob nastaviti na štetu Srpske Crkve u toj Eparhiji i da tu može doći do rascjepa među crkvenim članstvom, a taj rascjep i žele bezbožnici i pristalice grobara Srpstva, Slobodana Miloševića, koji se vješto uvlače u članstvo, unose svađe i rascjep crkvenih opština. Za to ima već znaka u nekim crkvenim opštinama, a u Vindzoru, kažu mi da je Uprava crkvene opštine donjela riješenje kojim se zabranjuje kaluđerici Anđelini da u hram dolazi. Crkvena Uprava nije nadležna da takve odluke donosi. Ona može da podnese žalbe i tužbu Eparhijskom sudu, a taj sud donosi odluke dajući pravo tuženom da se brani i objašnjava svoj postupak. To Vi znate kao i ja da se tako sudski riješavaju sporovi u našoj Crkvi. I ako se to pitanje riješava iznad nadležnog crkvenog suda, Vi ćete biti uzročnik svih štetnih posljedica koje u Crkvi može da izazove ovaj slučaj.

A šta da Vam kažem za druga dva slučaja vezana za Vaš stav i postupak: dovođenje Titovog konzula na proslavu Eparhijskog dana, i Vaša zabrana da se tu pročita narodu moj pozdrav? U vezi obadva pitanja, je bih mogao mnogo da kažem, ali ću se ograničiti na najmanju moguću mjeru.

Konzul komunističke Jugoslavije bio je kao Vaš gost na proslavi Eparhijskog Dana. Vas dvojica Vladika, na žalost i sramotu Srpske Crkve (mislim i na Vladiku Jovana iz Kalifornije) držili ste ga na počasnoj tribini i za počasnim stolom i sa njim šetali i šepurili se hodajući kroz narod. To znači ponižavati taj narod i gaziti po mučeničkim kostima stotine hiljada Srba pobijenih i smaknutih od komunista koji su ogolili i opljačkali Srpsku Crkvu, srpski narod i imanje naše Kraljevske porodice Karađorđevića.

To gaženje znači i gaženje po zvaničnom riješenju Arhijerejskog Sabora naše Crkve da ona ne želi nikakvu saradnju sa Miloševićevom komunističkom vladom. To riješenje potpisali ste vas obadvojica, Vi i Vladika Jovan, a u Miltonu ste to pogazili. Tu Eparhiju nijesu stvarali ni podizali ni komunisti, ni Jugosloveni nego veliki srpski rodoljubi i antikomunisti, a takav postupak srpskih Vladika u Kanadi urodiće gorkim plodom u životu i radu te Eparhije. Taj grijeh ići će na Vašu glavu.

A šta da vam kažem na to što ste zabranili da se čita moj pozdrav na proslavi dana Eparhije? Taj je pozdrav pisan iz ljubavi i brizi za napredak te Eparhije, pozdrav Vojvode Momčila Đujića koji je u tu Eparhiju utkao svoje najbolje želje za njen napredak i u kojoj njegova braha saborci igraju važnu ulogu i kao članovi, i kao dobrotvori i kao istaknuti zadužbinari. U tom pozdravu napomenuo sam da se život Eparhije mora naslanjati na rad i saradnju tamošnjih srpskih nacionalnih organizacija, jer članstvo tih organizacija sačinjava i članstvo crkvenih opština u Eparhiji. To je ono što ni Vi ni Vaš proto Vasilije Tomih ne želite, jer ste to potvrdili aplauzom na skupštini Eparhije.

Kažete da ste dobili obavještenje da sam poručio Upravi Četničkog Kola sestara da Vam jave da ste nepoželjni na Slavi njihovog Kola. Jeste, ja sam im to poručio, ali su one, prije moje poruke, imale svoju sjednicu i riješile da Vam kažu da ste nepoželjni na njihovoj Slavi. To su žene i djevojke Srpkinje od časti i srpskoga ponosa i za takvu njihovu odluku i suviše je dovoljan razlog što ste na proslavu Eparhije doveli komunističkog konzula, pa da mu se ne zamjerite, zabranili da se čita i pozdrav Eparhiji njihovog Vojvode. Ne mogu se one složiti sa grobarima Srpstva čije vi predstavnike dovodite na proslavu Eparhije na kojoj zabranjujete pozdrav njihovog Vojvode.

Jeste, ja sam sestrama poručio da Vam jave da ste nepoželjni na Slavi njihovog Kola. Ali, ja sam poslao takvu poruku i za sjednicu Centralne Uprave našeg Pokreta: da Vam jave da ste nepoželjni na bilo kojim skupovima ili proslavama članstva i članica našeg Pokreta – sve dok se ne izvinete srpskom narodu za dovođenje grobara Srpstva na crkvene slave i za to što ste zabranili da se moj pozdrav čita na proslavi Eparhije.

Ovo bi bio ukratko moj odgovor koji ste tražili u Vašem pismu i sa tom tražnjom pokazali i da se pravite “Tošo” i čudite zašto su se naši odnosi “ohladili”. Ili da ne uviđate Vaše griješke i omaške i mislite da je sve što radite dobro i čestito.

Sve u svemu, moje je uvjerenje da ste pali na ispitu u Vašem načinu života i rukovođenju sa narodom i u uspješnom vršenju dužnosti kao Vladika. Zbog toga bi bilo potrebno i korisno da napustite Eparhiju. To bi bilo korisno i za Vas i za Eparhiju i za ugled naše mučeničke Crkve. Svi smo mi, kako narod kaže, grijesima zemlji prikovani. I ja spadam među griješnike i moje grijehove na svoj način okajavam, pa pred narodom molim za oproštaj. To sam i javno preko štampe tražio. Nijesam ja nikome sudija. Svima je Bog i narod sudija. I Njegoš je zapisao da narod sudi kako kome hoće, ko će poreć’ Božiju i narodnu. Ali, ali, kad bi ja sudio, ja bi Vas poslao u manastir Mileševo: da tamo postite, Bogu se molite, grijehove okajavate i narodu služite. To ne bi bila kazna, nego nagrada da Vam se stvori mogućnost da tamo služite Bogu i Srpstvu. Vi ste bili izabrani i postavljeni da tamo služite Bogu i narodu. Ali ste Vi preduzeli široke i razgranate mreže kod crkvenih Uprava i sveštenika: da mole da Vas tamo u Kanadi ostave. Tu je bilo i Vašeg pritiska na savjest sveštenika i crkvenih Uprava. Ali njihova ljubav prema Crkvi i poštovanje sveštenih činova bila je jača od Vaših grjehova i pogrešaka, pa je u Patrijaršiji i usvojena njihova molba da tamo ostanete i dalje na štetu Eparhije.

Da završim, bolno je pisati ovakva pisma. Teško je kad se čovjek razočara u lične prijatelje, u narodne vođe, u one koji su prvaci u vjerskom i nacijonalnom životu naroda. Ali, eto, i to biva po našim ljudskim slabostima. Tako je i u ovom slučaju o čemu pišem. Ali, to mi nalaže moja savjest radi dobra i ugleda naše Crkve, i radi mogućnosti da uvidite Vaše grješke i pogrješke i da odete tamo đe bi mogli pred Bogom i narodom to okajati i stajati dostojno u poslovima koje Vam povjerava naša Crkva i naš narod.

To Vam je moj odgovor kojeg potvrđujem sa mojim potpisom.

_______________________________

Vojvoda Momčilo R. Đujić

NAPOMENA

Kopiju ovog pisma poslao sam kao povjerljivo obavještenje, na trojicu naših Vladika i nekoliko mojih najužih saradnika. Smatrao sam da oni treba da budu, po ovome pitanju, obavješteni.

 

++++

 

 




2 коментара у вези “Tekst Pisma Vojvode Momčila – episkopu kanadskom Georgiju (Đokiću)”
  1. Klanjamo se senima neumrlog Vojvode. Vjecna mu pamjat. Zivece u nasim srcima. Pozdrav braci od Cicerona.

  2. On je bio gordost i junastvo
    Sto slama ponor a nabujali vetar
    Pretvara u vihor.
    On je bio junak i div.

    Njegova nas je rec nosila
    Kroz tamu, svetlo se viodelo
    I tu u toj snazi bio on junak
    Bio je dzin.

    Iz tame preli se svetlost
    Nad grobovima pokopanih ideala
    Znao je on stati i svaki grob takav
    Oziveti novom svezinom.

    Iz groba mrtvih ustade on ponovo
    I rece mu: Ti si olos i lazov!


Пошаљите коментар

Да би сте послали коментар морате бити улоговани

GENOCIDE REVEALED
logo
РУШЕЊЕ РЕПУБЛИКЕ СРПСКЕ
РУШЕЊЕ РЕПУБЛИКЕ СРПСКЕ

Теорија и технологија преврата

НОВО – КРОТКИ ЛАФОВИ!
НОВИ Антиекуемнистички сајт

НОВИ Антиекуемнистички сајт

“СТРЕЉАЊЕ ИСТОРИЈЕ”
logo
КАЛЕНДАР ЗА ПРОСТУ 2014-у ГОДИНУ
ПРЕСЛОВИ СЕ..!
ПУТУЈ ЋИРИЛИЧНО
logo
ГЕНОЦИД
ЈАСТРЕБАРСКО 1942
БОЈКОТ НАРОДА – документарац
новинар.де
Loading
КОРУПЦИЈА, ВЛАСТ, ДРЖАВА
logo
АГЕНЦИЈА ЗА БОРБУ ПРОТИВ КОРУПЦИЈЕ
logo
НАЈпопуларније