Вести

Zašto vlasti u Srbiji nisu izašle u susret zahtevima direktora Centra “Simon Vizental” iz Jerusalima, Efraima Zurofa, i zatražile izručenje nacističkih zločinaca iz Drugog svetskog rata, ustaša Milivoja Ašnera i Iva Rojnice i mađarskog žandarma Šandora Kepiroa, kada se zna da su žrtve njihovih zločina bili najviše Srbi, Jevreji i Romi?

Književnik Filip David kaže za DW da je reč pre svega o aljkavosti domaćih vlasti i dodaje da je to još jedan dokaz kakav je odnos prema ratnim zločinima u Srbiji:

“Mislim da se ovde radi pre svega o nezainteresovanosti i o aljkavosti, jer to se verovatno smatra sporednim, u moru silnih problema koji postoje. Mislim da se to uklapa u generalni odnos prema ratnim zločinima ovde, što se vidi i iz odnosa prema ratnim zločinima učinjenim na tlu bivše Jugoslavije u proteklih petnaestak godina. A taj odnos je blago rečeno zabrinjavajući.”

Po Filipu Davidu, u Srbiji cveta paradokasalni antisemitizam pa se u zemlji u kojoj Jevreja ima tek nešto više od hiljadu može pronaći čitavo more antisemitske literature:

“Mene mnogo više zabrinjavaju neke pojave kao recimo štampanje velikog broja knjiga sa antisemitskom sadržinom. U gotovo svakoj našoj ‘boljoj’ knjižari možete naći više od 100 knjiga sa antisemitskom sadržinom. Većina od njih je prvi put objavljena u vreme okupacije u Drugom svetskom ratu. Zatim, imamo pokušaje rehabilitacije Nedića, Ljotića, probleme sa Nikolajem Velimirovićem i njegovim izrazitim antisemitizmom… Sve to je ono što je suština. Obeležavanje Ne postoji svest o tome da ovde jačaju te grupe i pojedinci koji govore na način na koji se govorilo jedino u vreme okupacije.”

Filip David smatra da je i antisemitizam u Srbiji zapravo posledica istorijskog revizionizma, u okviru kojeg se saradnici sa okupatorima iz Drugog svetskog rata proglašavaju za spasioce srpskog naroda. Filip David kaže da je krajnje vreme da se progovori i o činjenici da je upravo Srbija na čelu sa Milanom Nedićem bila zemlja u kojoj je više od 90 odsto Jevreja stradalo u već 1941. i 1942. godine, upravo zahvaljujući domaćim saradnicima okupatora.

Dinko Gruhonjić

DW