logo logo logo logo
Рубрика: Политика, Актуелно, Религија    Аутор: новинарство    899 пута прочитано    Датум: 26.01.2008    Одштампај
PDF pageEmail pagePrint page

Dr. BigovićO ekumenizmu (međucrkvenom dijalogu) još uvek ne prestaju razna sporenja, slično problemu globalizacije, mondijalizacije i mekdonalizacije.

Radovan Bigović; POLITIKA, 25-01-2008

Za jedne je to „najveće zlo”, „izdaja pravoslavlja i nacionalnih interesa”, „gubljenje identiteta”. Za druge ekumenizam je afirmacija crkve, njeno svedočenje i očuvanje identiteta. Ekumenizam jedni panično negiraju, drugi nekritički prihvataju, treći su za, ali pod određenim uslovima.

Zašto danas Pravoslavna crkva učestvuje, zajedno sa drugim hrišćanskim crkvama u ekumenskom pokretu i dijalogu?
Zato što je njena sama priroda dijaloška. Ukoliko Pravoslavna crkva ne bi bila u dijalogu sa drugim hrišćanskim crkvama, nehrišćanskim religijama, sekularnim religioznim pokretima i svim idejnim i duhovnim izazovima modernog sveta ona bi prestala da bude crkva i transformisala bi se u sektu.

„Ni jedna istorijska crkvena zajednica ne može pretendovati na to da je crkva, ako je prestala da teži jedinstvu sa drugim crkvama” (Jovan Ziziulas).

Hrišćanski Bog (Sveta Trojica) fundamentalno je određen kategorijom odnosa (relacije), kako unutar sebe, tako i prema svetu, hrišćanska ontologija je dijaloška. Bog je ljubav, JA– TI odnos. Otkrovenje Božije kao osnovni izvor hrišćanskog učenja ima dijaloški karakter: Boga koji se otkriva i čoveka koji prima i saopštava to otkrovenje. Za hrišćane, biti pravi čovek znači postojati sa drugim. Čovek nije samozatvorena i samodovoljna monada već biće za drugog. Ta dijaloška i relaciona dimenzija čini čoveka posebnim bićem – ikonom Božijom – a ne njegove umne ili etičke karakteristike. Pravoslavni stil života uvek je samosavlađivanje od pukog življenja za sebe. Biti hrišćanin znači uvek se oslobađati ličnog i kolektivnog egoizma i ozlojeđenosti zbog povređenog samoljublja. U Jevanđelju je sve susret i radost zbog susreta sa drugim. Hrišćanska gnoseologija je dijaloška. Poznati Boga (svet i čoveka) uvek podrazumeva voleti i stupiti u odnos sa njim. U strukturi Pravoslavne crkve sve je međuzavisno. Niko i ništa ne može da postoji samo za sebe.

Pravoslavna liturgija, koja predstavlja identitet Crkve, sva je dijaloška. Cilj posta i askeze je pobeda samoljublja, izlaženje iz sebe i kretanje prema drugome. „Ništa nije tako svojstveno našoj prirodi kao zajedničarenje jednih sa drugima” (sveti Vasilije Veliki 4. vek). Crkva u svetu postoji da izvrši egzistencijalni preobražaj grehom podeljenog i raskomadanog čovečanstva u zajednicu slobodnih ličnosti sjedinjenih sa Bogom i međusobno, tj. da ceo svet postane „kosmička liturgija”.

Crkva nikad ne može da se miri sa raskolom i podelom niti da teži „nezavisnosti” od drugih. Oni koji se mire sa raskolom i podelom čine teži greh od onih koji su to izazvali, jer poriču volju Božiju da svi budu (za) jedno na kraju istorije. Hrišćanski identitet pretpostavlja odricanje od sebe i svojega, oslobađanje od svih okova prirode i istorije i stvaranje poverenja i građenje identiteta na drugome. Hrišćanska sloboda nije sloboda od drugih već sloboda za druge. Hrišćanski dijalog treba da je dijalog u istini i ljubavi. On ne teži unifikaciji crkve već „pomirenoj različitosti” (jedinstvo u različitosti). Takav dijalog crkvu čuva od dva podjednako opasna iskušenja: „otvorenog relativizma” i „zatvorenog fanatizma”.

Ekumenizam nije „moda” ili stvar crkvene taktike i diplomatije. On nije motivisan utilitarnim već prvenstveno egzistencijalnim i ontološkim razlozima. On nije izraz slabosti i nemoći već pojava same prirode crkve. Zato je „ideja hrišćanskog jedinstva i ujedinjenja tema veka, tema vremena, tema istorije” (Georgije Florovski) i neizbežno imperativ za sve hrišćane, čak i onda kad ne daje željene rezultate.

Najistaknutije ličnosti Pravoslavne crkve stvorile su ideju i pojam svečoveka, svečoveštva, svečovečanskog bratstva, svečovečanske zajednice, svečovečanske ljubavi, brige, uma i osećanja. Uskogrudost, fanatizam, zatvorenost i neprihvatanje drugog nije bila karakteristika istočnohrišćanskih naroda sve do novijeg vremena kada je veći broj pojedinaca tome sklon i to u nedoba, jer se ceo svet integriše, neverovatnom brzinom, na svim planovima, kao nikad pre u istoriji.

Radovan Bigović
[objavljeno: 25/01/2008]

pogledajte komentare na portalu POLITIKA

+++

~~~~~~

A šta je naš “cenjeni” kolumnista POLITIKE, profesor “Pravoslavnog” bogoslovskog fakulteta Univerziteta u Beogradu i direktor beogradaskog Hrišćanskog kulturnog centra (HKC) i čovek zadužen za veličanje (ne)pravoslavnih i filozofskih dela Jovana Zizjulasa pročitajte i narednom tekstu.

Radovan je to!! Nije šala!

S.Marjanović

~~~~~~


ODRŽANO PREDAVANJE POD NASLOVOM: „EKUMENSKI DIJALOG IZ PERSPEKTIVE PRAVOSLAVNE TEOLOGIJE“

big_1.jpgU Banjoj Luci, u organizaciji Europske akademija održano je predavanje pod naslovom: „Ekumenski dijalog iz perspektive pravoslavne teologije“. Gost i izlagač bio je prof. dr protojerej-stavrofor Radovan Bigović, profesor Pravoslavnog bogoslovskog fakulteta Univerziteta u Beogradu i direktor Hrišćanskog kulturnog centra u Beogradu. Predavanju, pored mnogobrojnih okupljenih, prisustvovali su biskup banjolučki Franjo Komarica i gosp. Davor Čordaš, potpredsjednik Republike Srpske iz reda hrvatskog naroda.

Pojam ekumenizam dolazi od grčke riječi OIKUMENE, a označava pokret za zbližavanje svih kršćanskih crkava. To zajedništvo treba biti ostvarenje Kristove želje da svi budemo jedno. Katolička crkva stavlja pitanje ekumenizma među prioritete svog apostolskog poslanja u svijetu. Ona se daje voditi nadahnućem i poticajima Kristovog Duha, kako bi u svom djelovanju uspjela što više ostvariti Kristovu oporuku iz velikosvećeničke molitve koju je On izrekao na posljednjoj večeri, a ona glasi: “Da svi budu jedno!’’ (Iv 17,11).

Na početku svog izlaganja u kojem su predstavljeni stavovi pravoslavne teologije prema ekumenizmu, dr. Bigović naglašava da je pitanje ekumene pitanje provjere samog identiteta Crkve, prema Bogu ali i prema svakom drugom božjem stvorenju. Krist je došao da svima donese spas i ni jedan narod, ni jedan pojedinac nema monopol nad Kristom i nad istinom. Kroz stoljeća bilo je mnogo pokušaja da se uspostavi veza između dvaju Crkava Pravoslavne i Katoličke, ali oni nisu donosili veće uspjehe.

Trenutni Poglavar katoličke crkve papa Benedikt XVI iz perspektive pravoslavlja uživa jedno veliko poštovanje kao pametan teolog i izvanredna crkvena ličnost.

U tomu se vidi jedna velika mogućnost produbljenja ekumenskog dijaloga. Dr. Bigović kao osnovni problem kada se govori o ekumenizmu vidi da je u 19. a i u 20. stoljeću došlo do stapanja vjere i nacije, došlo je do potpunog poistovjećenja. Crkva umjesto da kristjanizuje naciju stavila se sama u funkciju nacije. Dakle desio se sasvim obrnut proces. Tako da su se nacionalni i međunacionalni sukobi automatski prenosili i na crkvene sukobe. To još uvijek nije prevaziđeno i po mišljenju dr. Bigovića to je i dan danas najveća prepreka u dijalogu dvaju Crkava konkretno Katoličke i Srpske Pravoslavne Crkve na ovim prostorima.

Drugi problem je da Srpska Pravoslavna Crkva, kao i opća Pravoslavna Crkva, nema jedan opći stav prema ekumenizmu. Postoje mnogo različitih stavova, mnogo različitih pojedinaca i grupa, ali ono što nedostaje to je taj opći stav prema ekumenizmu, tj. zbližavanju s drugim kristovim sljedbenicima.

Dr.Bigović razlikuje tri stava koji su prisutni u Srpskoj Pravoslavnoj Crkvi, a to su:

  • - a priori pozitivan stav („otvoreni“ relativizam); kao jedan oblik sentimentalizma, bilo bi dobro da smo zajedno…
  • - a priori negativan stav („zatvoreni“ fanatizam); tj. taj stav zastupaju oni koji vide u ekumenizmu veliko zlo, odricanje vlastite Crkve i vlastitog identiteta. Dr. Bigovići ovdje govori o takozvanoj patologiji vjere: „Oni koji tako misle, kroz odbacivanje bilo kakvog oblika dijaloga misle da tako najbolje mogu štititi svoju vjeru.“
  • - umjereni stav (ekumenizam da, pod određenim uslovima);

Također prisutne su i povijesne prepreke, pogotovo za Crkve na ovim prostorima, za sve ono što se događalo stoljećima unatrag.

U svom daljem izlaganju dr. Bigović pokušao je analizirati što je to bitno u cijelom dijalogu između Crkava na putu ka jedinstvu, a to bibig_2.jpg se moglo ukratko izraziti kroz njegovu izjavu: „Da je istinski dijalog nemoguć ako se ne poznajemo“., kao i „da Crkva i kršćani smognu snage, da i pored neslaganja i razlika nastave svijetu svjedoči evanđelje.“

Nakon izlaganja uslijedila je zanimljiva rasprava u okviru koje su okupljeni postavili mnoga pitanja, kao npr.:pitanje kompleksiteta u okviru pravoslavnih Crkava, razlike između autokefalnim pravoslavnim Crkvama, te nepostojanje dijaloga između njih samih. Ovdje Dr. Bigović navodi primjer da SPC ima trenutno intenzivniji dijalog s Katoličkom crkvom, nego sa rumunjskom ili makedonskom pravoslavnom Crkvom. Zatim pitanje nedostataka jednog autoriteta za sve pravoslavne, pitanja da li je moguće sazivanje jednog svopravoslavnog koncila ili ne, o razmjeni studenata i profesora između katoličkih i pravoslavnih fakulteta, daljem upoznavanju i suradnji itd

Banjaluka, 14. prosinca 2006. (KTA)

+++++ 

Evo na kraju šta kaže Sveti Marko Efeski i sveti Ava Justin (Ćelijski) na gore navedeno pisanije:

Св. Марко Ефески
Треба да буде мира и љубави у Цркви, но до раздељења је дошло зато што је латинска црква одступила од Православне Цркве и Православне вере, измисливши неке своје догмате, туђе Апостолима и св. Оцима. Ето то и јесте нарушење мира и љубави и јединства. Уколико се удаљујем од њих, утолико се сједињујем са Истином и са Светим Оцима, правим богословима Цркве; а који себе прибрајају унијатима (папистима) такви далеко стоје од Истине и од блажених Учитеља Цркве.

Ава Јустин Ћелијски
…Папистичко-протестантски екуменизам са својом псевдоцрквом и својим псевдохришћанством нема излаза из својих смрти и мука без свесрдног покајања пред Богочовеком Господом Христом и Његовом Православном Црквом. …Без покајања и ступања у Истиниту Цркву Христову неприродно је и бесмислено говорити о неком уједињењу „цркава“, о дијалогу љубави и интерцоммунио..“

AMIN!





Пошаљите коментар

Да би сте послали коментар морате бити улоговани

GENOCIDE REVEALED
logo
РУШЕЊЕ РЕПУБЛИКЕ СРПСКЕ
РУШЕЊЕ РЕПУБЛИКЕ СРПСКЕ

Теорија и технологија преврата

НОВО – КРОТКИ ЛАФОВИ!
НОВИ Антиекуемнистички сајт

НОВИ Антиекуемнистички сајт

“СТРЕЉАЊЕ ИСТОРИЈЕ”
logo
ПРАВОСЛАВАЦ 2017
ГЕНОЦИД
ЈАСТРЕБАРСКО 1942
БОЈКОТ НАРОДА – документарац
новинар.де
Loading
КОРУПЦИЈА, ВЛАСТ, ДРЖАВА
logo
АГЕНЦИЈА ЗА БОРБУ ПРОТИВ КОРУПЦИЈЕ
logo