logo logo logo logo
Рубрика: Актуелно, Религија    Аутор: Срђан Марјановић    986 пута прочитано    Датум: 8.05.2007    Одштампај
PDF pageEmail pagePrint page

Vladika JoanikijeMjesec dana (u februaru) vladika Joanikije bio je u Americi i Kanadi. Rekao nam je da je tamo otišao na poziv naših vladika, kanadskog Georgija i novogračaničkog Longina. Taj poziv su mu uputili kao jednom od najmlađih vladika SPC i kao vladici koji sjedi na tronu drevne Svetosavske eparhije, Budimljansko-nikšićke, koja je skoro obnovljena.


U toku boravka je obišao Toronto, kanadski London, Floridu, Njujork, Vašington i Kaliforniju. Govoreći o posjeti i aktivnostima tokom boravka, vladika je rekao:

Boraveći u Torontu kao gost vladike Georgija, prvo sam učestvovao na godišnjoj proslavi KUD-a ”Njegoš” i održao jedno predavanje o istoriji, obnovi i svetinjama Eparhije budimljansko-nikšićke. Na tom predavanju bilo je puno ljudi koji su svojim rođenjem ili porijeklom vezani za ovu Eparhiju, što me je naročito obradovalo. Poslije toga, gostovao sam na godišnjoj skupštini Eparhije kanadske u kanadskom Londonu, pa sam i tamo držao predavanje i odgovarao na pitanja o životu Crkve u otadžbini. To njih sve mnogo iteresuje. Poslije toga sam gostovao kod vladike Longina. U San Dijegu, u Kaliforniji, upoznao sam se sa sveštenstvom, monaštvom i predstavnicima Crkvenih odbora zapadnoameričke Eparhije i tamo sam gostovao na njihovoj godišnjoj skupštini i govorio o životu naše Crkve danas, a naročito o obnovi monaštva. Sa vladikom Longinom služio sam u Elizabetu, na Floridi, u Novoj Gračanici i u više parohijskih crkava. Svuda sam nailazio na veliko interesovanje za događanja u Otadžbini. Na osnovu svega što sam vidio, mislim da je došlo vrijeme za što organizovanije povezivanje sa našom dijasporom.

Koliko je narod u dijaspori okrenut Srpskoj pravoslavnoj crkvi?

Mislim i da je tamo, kao i ovdje, narod u Crkvi našao oslonac svog duhovnog opstanka, jer su svjesni ukoliko se udalje od Crkve, da će se udaljiti i od sebe, da će postati neki drugi narod. Taj tehnološki moćni zapadni svijet jednostavno guta narode, države i što je najgore, guta i ljudske ličnosti. Ukoliko je čovjek duhovno utemeljen, ima svoje dostojanstvo i bogolikost, onda neće postati sredstvo te mašinerije. Te situacije su svjesni u dovoljnoj mjeri. Ljudi dovode djecu i upućuju omladinu da dolazi u Crkvu da bi upoznali svoju vjeru, kulturu i naučili srpski jezik. To ne znači da žele da se izoluju kao zajednica u tom svijetu. Naprotiv. Srbi u Americi pokazuju velike sposobnosti na svim poljima ljudskog djelovanja i stvaralaštva: od nauke i umjetnosti do sporta i biznisa. U posljednje vrijeme ističu se i u politici. Sadašnji guverner države Ilinois je Srbin.

U Americi ste bili neposredno poslije dana Svetog Save. Pripremaju li i oni Svetosavske akademije?

Bili su prijatno iznenađeni kada sam im pričao kako se u Crnoj Gori Sveti Sava proslavlja cijelu nedelju dana i da u svim gradovima imamo svečane akademije. Oni imaju dobre mogućnosti, ne samo za svetosavke akademije, nego za sve crkvene svečanosti. Pri svim crkvama napravili su velike sale gdje mogu da prime od 500 do 1000 duša i svuda se organizuju svetosavske akademije. Učestvuju crkveni horovi, djeca, folklorne grupe.

Ima li raskola među njima?

Raskola više nema, ali su ostale neke posledice bivšeg raskola koje, hvala Bogu, jenjavaju svakim danom zahvaljujući mudrosti vladike Longina, Episkopa novogračaničke Mitropolije. On naš narod stalno poziva na mir, slogu i jedinstvo. Narod ga cijeni i voli i spreman je da ga posluša. Od svih ljudi koje sam imao prilike da vidim čuo sam samo bezuslovno odobravanje što je raskol uklonjen i učinjeno izmirenje među braćom. Sada mnogi žale što je potrošena ogromna energija srpskog naroda u tom nesrećnom raskolu.

Jesu li upoznati sa onim što se dešava kod nas?

Najviše prate dobre sajtove iz otadžbine, a slušaju i naše vijesti. Mnogo su zabrinuti hoće li se poboljšati prilike u otadžbini, naročito u političkom i privrednom pogledu. Mnogi su me pitali šta se to događa sa ponosnom Njegoševom Crnom Gorom. Teško im pada kad čuju da se u Crnoj Gori potiskuje ćirilica i vrši nasilje nad srpskim jezikom. Naročito su zabrinuti za Mitropoliju crnogorsko-primorsku. Znaju šta je pretrpjela za poslednjih desetak godina. Nekakvu, tzv. Crnogorsku crkvu niko tamo i ne pominje, osim kao policijsku tvorevinu i priručni organ sadašnjeg režima.

Da li ste kontaktirali samo sa ljudima iz Crne Gore, ili i sa ostalima sa prostora bivše SFRJ?

Naravno, kontaktirao sam sa ljudima iz svih krajeva, sa ponosnim Dalmatincima koji su se tamo jako dobro organizovali, a pomažu i Eparhiju dalmatinsku, naročito manastir Krku. Zatim sa čestitim Srbima iz Bosne i Metohije. Bliskost po regionalnoj pripadnosti je draga, ali tamo ste svima blizu. Dijaspora je upravo kroz Crkvu izgradila i odnjegovala duboki osjećaj jedinstva srpskog naroda.

Kojim jezikom govore?

Mnogi od njih govore engleskim jezikom, ali u glavnom još uvijek razumiju srpski. U nekim krajevima Amerike još odavno se naseljava srpski narod; to znači da sada prispjeva treća ili četvrta generacija. U krajevima gdje su jače srpske zajednice govori se, pored engleskog, i srpski jezik, a bogosluženja se vrše na oba jezika. Tamo gdje ne znaju srpski jezik, opet čuvaju svoj identitet, dolaze u crkvu i interesuju se za svoju vjeru.

Imaju li tamo Srbi prava da osnuju škole na srpskom jeziku?

Imaju prava i već osnivaju privatne škole s tim što su obavezni da zastupe neke opštevažeće kriterijume da bi ih država priznala, a mogu da uvedu srpski jezik, vjeronauku i druge predmete vezane za istoriju i kulturu našeg naroda.

Je li bilo kontakata sa Kanađanima, Amerikancima?

Ima puno ljudi u našoj crkvi koji su porijeklom Amerikanci, naročito u Kaliforniji. Tamo sam razgovarao sa monasima i sveštenicima koji su prišli Pravoslavnoj vjeri iz raznih inoslavnih grupa (protestantskih i rimokatoličkih). Oni su sebe našli u Srpskoj Pravoslavnoj Crkvi i ako su imali kontakte i sa drugim pravoslavnim crkvama. Veoma je interesantno kako su ti ljudi doživjeli Pravoslavlje i kako se puno trude da upoznaju dubinu, ljepotu i raskoš pravoslavne vjere. Kod njih se osjeća duh svježine. Ponekad izgleda da mi u odnosu na njih koji se sada ukorenjuju u Pravoslavlju, u pojedinim stvarima zaostajemo, nemamo tu revnost. Istina, mi smo vjekovima u pravoslavnoj vjeri. Njome smo duhovno oblikovani, a oni su je tek sada upoznali i zato su revnosniji. Kao da hoće da nadoknade ono što su do sada oni i njihovi preci propustili.

Kakvi su zajednički zaključci iz tih kontakata, šta treba dalje raditi?

Veoma su dragocjeni ti kontakti. Sa njihove strane osjeća se potreba da dolaze u otadžbinu da bi njihova djeca učila srpski jezik, upoznala kulturu i svetinje. Mi u otadžbini treba da shvatimo da su Srbi u zapadnom svijetu postali brojni i snažni, a donekle i organizovani. Imamo mnogo jakih pojedinaca koji postižu visoke rezultate i postaju poznata imena u tom svijetu. Oni su prihvatili tempo tog svijeta i dobro se u njemu snalaze. Dakle, ne smijemo dozvoliti da veze između otadžbine i dijaspore ne funkcionišu kao što je to bilo do sada. Ukoliko te veze ne prorade, mislim da gubimo i na jednoj i na drugoj strani, a ukupno gubimo svi. Sretao sam se sa ljudima iz beranskog kraja u Torontu i Čikagu. Sa njima sam razgovarao o gradnji hrama u Beranama. Oni su pokazali interesovanje i spremnost da se uključe i pomognu njegovu izgradnju.

Autor: Sonja Savić

Izvor:Budimljansko-nikšićka eparhija




2 коментара у вези “Vl. Joanikije: U crkvi su našli oslonac duhovnog opstanka”
  1. Za ovu posetu gospodina Joanikija sada prvi put saznaje vaskoliko Srpstvo, bar ovde u Kanadi. Kako molim rece na skupstini eparhijskoj je on bio u Londonu? Kakva notorna laz. U Londonu, niti je bilo skupstine, eparhijske, niti je moglo je igde biti posto u Kanadi vise ne postoji eparhija nego biskupija, i bilo je neko okupljanje u Vinipegu, koji bogami je jedno vise od hiljadu kilometara daleko od Londona, Otarijskog. Samo do danas niko nije pomenuo da je Joanikije bio tamo. Sta rece bio je on u Torontu na predavnju kod KUD Njegos. Svaka cast vladiko, ala ste izabrali mesto gde da predajete. U Kanadi zivi skoro 300,000 Srba a za taj KUD Njegos jedva da zna 0.5%.

    Kako to da vladika Joanikije nije Dosao u Hamilton, zatim Niagaru, kako to da nije sluzio ni u jednoj Crkvi ovde. Veoma cudno? Znaci sada nam u posetu ovamo dolaze vladike inkognito.

    Pa dobro kavi vladike takve su nam i posete. I takve su im izjave. Lazne i nedeolicne.

    Janko Bojic

  2. Tacno je da je vladika Joanikije bio u Kanadi i u Londonu na godisnjoj skupstini Eparhije kanadkse, samo je to bilo pre 4-5 godina na sta “Novinar” nije skrenuo paznju. Tacno je i to da je dosao da prikupi para za svoju novoosnovanu i jadnu eparhiju tako da su svi ucesnici epar. skupstine bili prinudjeni da izadju u susret.

     

    Redakcijski komentar

    Hvala gospodji Babić tekst smo preuzeli sa oficijelne stranice Budimsko-nikšićke eparhije, gde nažalost nije naveden datum razgovora. Zahvaljujemo se gdji. Babić a vernim čitaocima se izvinjavamo zbog propusta.

    S.M.


Пошаљите коментар

Да би сте послали коментар морате бити улоговани

GENOCIDE REVEALED
logo
РУШЕЊЕ РЕПУБЛИКЕ СРПСКЕ
РУШЕЊЕ РЕПУБЛИКЕ СРПСКЕ

Теорија и технологија преврата

НОВО – КРОТКИ ЛАФОВИ!
НОВИ Антиекуемнистички сајт

НОВИ Антиекуемнистички сајт

“СТРЕЉАЊЕ ИСТОРИЈЕ”
logo
ПРАВОСЛАВАЦ 2017
ГЕНОЦИД
ЈАСТРЕБАРСКО 1942
БОЈКОТ НАРОДА – документарац
новинар.де
Loading
КОРУПЦИЈА, ВЛАСТ, ДРЖАВА
logo
АГЕНЦИЈА ЗА БОРБУ ПРОТИВ КОРУПЦИЈЕ
logo