logo logo logo logo
Рубрика: Актуелно, Друштво    Аутор: новинарство    6.427 пута прочитано    Датум: 31.07.2007    Одштампај
PDF pageEmail pagePrint page

Dragan MartinovićDragan Martinović, veliki majstor Velike nacionalne lože Srbije. Velikoj nacionalnoj loži Srbije pripadaju mnoga braća iz Bijeljine, Banjaluke i drugih gradova u BiH. Kada će ta braća poželeti da osnuju samostalne radionice u svojim gradovima, to je stvar njihove odluke.

Oni sada dolaze u Sremsku Mitrovicu, Novi Sad, Beograd, čak i u Prijepolje. Ali, onog momenta kada se po masonskom zakonu budu stekli uslovi da formiraju novu veliku ložu u BiH i zatraže svetlo od Velike nacionalne lože Srbije, sigurno je da ćemo pomoći, jer je naša obaveza da pomognemo braći.

U Banjaluci je 15. septembra u organizaciji Fakulteta za poslovni inženjering i menadžment održano predavanje o masoneriji. Prema riječima direktora Ljubiše Mladenovića, ta visokoškolska ustanova nastoji da svojim studentima pruži široko i moderno obrazovanje, a gostovanje velikog majstora Velike nacionalne lože Srbije Dragana Martinovića predstavljalo je priliku za upoznavanje sa najvažnijim karakteristikama fenomena slobodnog zidarstva, bez čega nije moguće potpunije razumijevanje savremenog svijeta i ljudske istorije. U razgovoru za „Novi Reporter“, Dragan Martinović, u „profanom“ životu akademski slikar iz Sremske Mitrovice, objasnio je svoj odnos prema podjelama u srpskoj masoneriji i naglasio da nije tačna nedavna medijska vijest da poslije osnivanja Velike ujedinjene lože Srbije, 8. juna ove godine, svi slobodni zidari u državi djeluju pod jednim krovom: „Takozvani ujedinitelji su, zapravo, članovi koji su napustili regularne, punopravne, osvetljene velike lože. Nažalost, to je samo marketinški čin. Međutim, ta negativna posledica imala je i pozitivnu dimenziju, pošto je u isto vreme krenula intenzivna komunikacija između Velike nacionalne lože, Velike regularne lože i budućeg Velikog orijenta, sa željom da zauzmu zajednički stav, odnosno, da u slučaju nemasonskog ponašanja tih koji se predstavljaju kao ujedinitelji imamo jednak odnos kako da zaštitimo masonsku ideju i masonsko bratstvo.“

Novi Reporter: Da li u slobodnom zidarstvu postoji vrhovni autoritet, svojevrsna „majka svih loža“, koja jednima pripisuje regularnost, a drugima je negira?

Martinović: Takvu interpretaciju zastupa prvenstveno Engleska, koja je sama sebi dala primat u tradiciji i istoriji. Istina je da su najstariji masoni – Škoti, ali oni nikada ne insistiraju na tome i nikome ne određuju nikakve zabrane. Obe vrste loža, i takozvane regularne lože i one koje nisu priznate od Engleske, poštuju „Anedersonovu konstituciju“. Ipak, engleska loža na nekorektan način uslovljava svoje priznanje.

Koje važne političke i društvene događaje u proteklih petnaest godina na prostoru bivše Jugoslavije možete da označite kao situacije sa uspješnim ili neuspješnim uticajem slobodnih zidara?
U vreme mog prijema, 1993. godine, čekić je držao veliki majstor Velike lože Jugoslavije Zoran Nenezić. On je tada govorio da se za sve situacije koje treba da se dogode u ondašnjoj Jugoslaviji prvo naprave eksperimenti u jednoj masonskoj organizaciji – maketi države. Delimično je preterivao, ali je u dobroj meri bio u pravu. Istorijski događaji na ovom terenu imaju relativno tesnu vezu sa tokovima u masonskoj operaciji. Povezani su sa činjenicom da masonerija ima dva suštinska ogranka. Za englesku liniju bih smeo da kažem da je dogmatska i „tradicionalistička“. Drugi, francuski ogranak je liberalniji, ali sadrži više filozofskog i duhovnog smisla. Ta dva pola svoje različite stavove reflektuju na prostor na koji imaju uticaj. Masoni su uvek bili u prilici da utiču na politički život samom činjenicom da su izabrani kvalitetni ljudi. Nisam baš prosvećen da kažem da je dobro ispalo, jer je loše ono što se desilo našoj bivšoj domovini. Ipak, nije odrađeno na masonski način. Mnogo toga moglo se završiti bez krvoprolića i rata.

Kako su se protivrječni ciljevi engleske i francuske masonerije preplitali na našem prostoru?
Sam čin buđenja masonskih organizacija u svim zemljama nekadašnjeg istočnog bloka u startu je začinjen voljom Engleske da svuda pusti svoje pipke. Putem Momčila Stankovića, Srbina koji je bio jedini stranac u francuskom Vrhovnom savetu u njegovoj istoriji, francuska masonska organizacija začela je obnovu masonske organizacije u Srbiji. Međutim, na volšeban način pojavila se Nemačka i unela svetlost. To je učinila u Češkoj, Slovačkoj, Mađarskoj i gde god se ukazala prilika. Inače, francuska masonerija je pre Drugog svetskog rata svojom svetlošču bukvalno prekrivala prostor od Pariza do Urala i od Istanbula do Jerusalima. Geopolitički uticaji očigledno se prenose i preko masonskih organizacija, pa su Anglosaksonci sve učinili da uskrate mogućnost širenja Francuzima ili da ih preduprede svojim ulaskom u određeni prostor. Zato u svim zemljama istočnog bloka postoje minimalno po dve velike lože, jedna koja je okrenuta Engleskoj i druga koja je okrenuta Francuskoj.

Da li su srpski masoni sa sigurnošću utvrdili koje su krupne istorijske figure ovog podneblja pripadale slobodnim zidarima?
Srpski masoni nisu u poziciji da poznaju svoju istoriju, zato što je odmah posle Drugog svetskog rata veći deo dokumentacije završio u arhivama Ozne, Udbe i sličnih službi. Deo dokumentacije odneli su Rusi u Sankt Peterburg, kao oslobodioci Beograda. Nijedna od živih velikih loža, koja za sebe kaže da nastavlja tradiciju predratne Velike lože Jugoslavije, nije smogla ni organizacionih ni drugih mogućnosti da se posveti toj materiji i da traga po arhivama Sankt Peterburga. Meni, kao velikom majstoru Velike nacionalne lože koja je dobila svetlo od Francuske, poznato je da ogromna količina arhivskog materijala u vezi sa srpskom masonerijom postoji i u Nacionalnoj biblioteci Francuske i u arhivu Velike lože Francuske, ali, jednostavno, još niko od braće nije iskazao želju da se odrekne svoje porodice na nekoliko godina i ode da se bavi tim.

Kakav je odnos Velike nacionalne lože Srbije prema slobodnim zidarima koji pripadaju engleskoj liniji masonerije?
Velika nacionalna loža Srbije, poučena stavom svoje „majke“ Francuske, kaže da je brat svaki inicirani čovek, odnosno, svako ko je vidio ritual prijema u učenički stepen, nezavisno od toga kojoj obedijenciji pripada. Ako on zna na koji način treba da se predstavi kao mason i traži ulazak u hram, on će ga dobiti. Razlikujemo se od ostalih loža sa prefiksom „regularna“, jer oni na insistiranje Nemačke i Engleske kažu – mi u hram primamo samo one koji pripadaju obedijencijama priznatim od Engleske. Time automatski skaču sebi u usta, kao i Andersonu koji je rekao da je brat svako ko je prošao inicijaciju.

Ko okuplja više slobodnih zidara – takozvane regularne lože ili one koje su pod patronatom Francuske?
Velika nacionalna loža Srbije nastala je iz Velike lože Jugoslavije, koja se uspavala i praktično prestala da postoji činom izdvajanja 95 odsto članstva i njihovim formiranjem Velike nacionalne lože Srbije. Znači, Velika nacionalna loža ima u svom sastavu, zajedno sa mnom, ljude koji od 1990. žive masonski život na tlu Jugoslavije. Nije bez značaja ni broj članova, međutim, mnogo je važniji kvalitet članova i to ne u smislu profanih merila, kao što je to, na primer, dobra pozicija u društvu zahvaljujući stepenu obrazovanja. Mi gledamo da to budu časni i moralni ljudi, koji su odani svojoj organizaciji i spremni da ozbiljno rade. Taj simbolički masonski rad merljiv je u činjenici da je Velika nacionalna loža Srbije do sada izdala preko deset knjiga. Na nekim knjigama radili su i timovi braće po dve-tri godine. To su ozbiljni i kvalitetni masonski radovi, dok se ostale obedijencije nisu tim bavile. Usmeni prenos misli kratkoročniji je od onog što ostaje u pisanoj formi i stoji na raspolaganju budućim generacijama. Kao veliki majstor Velike nacionalne lože ne želim da se poredim ili takmičim, samo hoću da poručim ostaloj braći – radite na masonskim stvarima, a ne na profanim, dnevnopolitičkim, prolaznim i beznačajnim rezonima.

Nedavno se u ovdašnjim medijima pojavila informacija da se Velika loža BiH zalaže za „jedinstvenu Bosnu u Hercegovinu“, a u RS se pod tom odrednicom, uglavnom, podrazumijeva država bez entiteta. Da li je javno izjašnjavanje o političkim pitanjima utemeljeno u masonskoj tradiciji?
Masonima je zabranjeno da u svojoj loži govore o politici i veroispovesti, što se odnosi i na javno istupanje s takvim sadržajem. Neko u svoje ime i sme da kaže lični stav, ako je u politici, a zna se za njega da je mason. Međutim, ako se jedna velika loža oglasi na način koji može da ima implikacije na svakodnevni politički život, to je nemasonski čin. To je ogromna šteta, i za tu obedijenciju i za njeno okruženje. Masoni se uvek bore za toleranciju i međusobno razumevanje. Znači, ako postoje dijametralno suprotni stavovi u dnevnopolitičkoj situaciji, tu treba smiriti, a ne podgrevati strasti. Treba naći mudro i dugoročno rešenje. Masoni nikada nisu bili bez uticaja na politiku, ali to ne treba raditi putem javne proklamacije otvorenog stava. Sloboda misli i izražavanja masonska je svetinja i pravi način da se odluči o nečemu. Znači, kada je u pitanju sudbina jednog naroda ili države, za to postoji referendum i nema potrebe da se iznosi javni stav. Na ovom prostoru često se primenjuje metod zamene teza, odnosno, dolazi do zloupotrebe organizacija, posebno masonske organizacije koja je mističnog karaktera. Recimo, u vreme Miloševića u Srbiji masonska organizacija bila je dežurni krivac za mnoge probleme. Gde god se nije mogao naći drugi krivac, tu je bila masonska organizacija. Naravno da narodu tek tada ništa nije bilo jasno, što je idealan teren za generalizaciju. To je, opet, šteta za slobodu, jednakost i bratstvo.

Slobodan Milošević je početkom devedesetih godina imao susret sa Zoranom Nenezićem, prvim velikim majstorom obnovljene Velike lože Jugoslavije. Da li je taj sastanak uticao na kasniji položaj masonerije u Srbiji?
Mislim da kontakt Zorana Nenezića i Slobodana Miloševića suštinski nije imao nikakvu težinu, ni sa masonske, ni sa političke tačke gledišta. Koliko sam ja znao Nenezića, smatram da je to i jednom i drugom bio marketinški potez. Šta se iz tog marketinga izrodilo, svi znamo.

Da li Velika nacionalna loža Srbije namjerava da „unese svjetlo“ u RS, nezavisno od postojeće Velike lože BiH? Može li se vaš dolazak u Banjaluku posmatrati i u tom kontekstu?
U Italiji, recimo, postoji 46 velikih loža. U svim okolnim zemljama postoje po dve, tri, pa i više velikih loža. U Sloveniji sada imamo slučaj da su se zbog internih kadrovskih nesporazuma, od pet slovenačkih loža, dve stavile na raspolaganje prethodnom i aktuelnom velikom majstoru, a tri su se stavile na raspolaganje kandidatu za velikog majstora, koga je aktuelni veliki majstor momentalno suspendovao. Velikoj nacionalnoj loži Srbije pripadaju mnoga braća iz Bijeljine, Banjaluke i drugih gradova u BiH. Kada će ta braća poželeti da osnuju samostalne radionice u svojim gradovima, to je stvar njihove odluke. Oni sada dolaze u Sremsku Mitrovicu, Novi Sad, Beograd, čak i u Prijepolje. Ali, onog momenta kada se po masonskom zakonu budu stekli uslovi – da postoje tri potpune lože, koje svojom voljom na osnivačkoj skupštini donesu odluku da formiraju novu veliku ložu u BiH i budu zatražili svetlo od matične lože u kojoj su inicirani, od Velike nacionalne lože Srbije, sigurno je da ćemo pomoći, jer je naša obaveza da pomognemo braći. Mi moramo izaći braći u susret.

Obične smrtnike pri pomenu masonerije, uglavnom, zanima inicijacija u slobodno zidarstvo. Koje uslove za prijem u ložu treba da ispuni potencijalni mason?
Potrebno je da bude slobodan čovek na dobrom glasu. To je jedini uslov. Postoji opšta predrasuda da je neophodno biti bogat, obrazovan, društveno i politički pozicioniran. To nema nikakav značaj. Važni su čast, moral i lična, unutrašnja želja čoveka da postane mason. Masonska organizacija nema pravo da nikoga poziva ili vrbuje, ali ima obavezu da izađe u susret onome ko izrazi želju da uđe u svet masona. Da bi to učinili, moraju da garantuju za njega, da provere da li je stvarno častan i slobodan čovek, a pod terminom „slobodan“ ogromno je polje koje treba preispitati.

Čija procjena je relevantna, kada je riječ o kategoriji časti i dobrog glasa prilikom inicijacije u slobodno zidarstvo?
Kada neko zatraži da uđe u hram, potrebna su minimalno dva garanta, odnosno, dva brata koji su već majstori i unutra su najmanje tri godine, da daju svoj glas da su spremni da garantuju za njega, a onda sva braća glasaju u toj loži na čija vrata on kuca. Ukoliko se desi da taj dobije tri crne kuglice ili negativna glasa, on je zauvijek neko ko ne može ući u ložu. Ako se desi da dobije jednu ili dve crne kuglice, njegov prijem odgađa se do daljnjeg, minimalno na godinu dana, da bi se kod ove dvojice što su dali crne kuglice ustanovilo šta su razlozi da negativno glasaju i da bi se dalo vremena, ukoliko je nešto što je moguće izmeniti, da sam taj koji kuca na vrata to izmeni u narednih godinu-dve.

Da li je masonerija i dalje zatvorena za ženski pol?
Prva podela u masoneriji bila je na one koji poštuju „Andersonovu konstituciju“ i one koji su spremni da neke detalje iz „Andersonove konstitucije“ ne ispoštuju do kraja. Ovi drugi kažu da je moguće raditi ritualni rad i bez prisustva Biblije u hramu i da je moguće primati i žene. Recimo, u ložama Velikog orijenta najčešća praksa je da žene rade odvojeno od muškaraca i da primaju muškarce u svoje hramove, ali ima slučajeva i da muškarci u Velikom orijentu prime žene na rad. Velika nacionalna loža Srbije striktno se drži „Andersonove konstitucije“ i ne prima žene na rad. Ali, „Andersonova konstitucija“ ne zabranjuje odlazak muškaraca kod žena na rad i članstvo Velike nacionalne lože stoji na raspolaganju svojim sestrama, a to su najčešće supruge ili kćerke, da im pomognu oko njihovih početaka, jer ženska masonerija nije mlada. Postoji 12 godina, ali je malobrojna. Ima kvalitet koji su muškarci u svim obedijencijama prevideli, a to je spori izbor i postepeno napredovanje. Mogu da kažem da u nekim dimenzijama muškarci mogu da zavide ženama na njihovom ozbiljnom bavljenju suštinskim masonskim pitanjima.

Poznati slikar Dragan Malešević Tapi bio je uticajni slobodni zidar, koji je i vas uveo u masoneriju. Da li znate više od ostalih o njegovom burnom životu i nejasnoj smrti?
Dragan Malešević Tapi za mene je prvo bio kolega, drag prijatelj i na kraju brat. Sve nedoumice bile su povezane sa njegovim ranim mladalačkim danima i sa „dečjim nestašlucima“, kako je on to zvao. Upoznao sam se s njim kada je bio u zrelom dobu, 1986. godine, tako da o tome nemam šta da kažem. Znam ga samo kao izvanrednog kolegu i brata. On je bio harizmatičan i stvarno je predstavljao ključnu ličnost. U momentima kada su drugi bili veliki majstori, on je, ustvari, bio najveći među velikim majstorima. Braća su se uvek okupljala oko njega, jer je u sebi imao nešto što je svetinja za sve nas, a to je ta plamteća zvezda, energija koja je privlačila ljude, osvetljavala ih, davala im volju. Mislim da je njegova smrt više povezana sa tajnovitim delom njegovog bića, koji je u tolikoj meri bio radoznao da se u Beogradu ništa nije dogodilo, a da on u roku od pet minuta to nije znao. Mnogo je znao i imao je sve manje volje i želje da ćuti. Ja sam ga više puta opominjao, međutim, on je stalno govorio – ne mogu, ne mogu, moram da kažem. Smatram da njegova smrt nije na najadekvatniji način prikazana u javnosti, da je ostala misterija i za njegovu porodicu i za sve nas kao braću.

Pripadnost vitezovima templarima ističete kao bitan dio vaše biografije. Da li je to u koliziji sa slobodnim zidarstvom?
Niko zapravo ne zna da li je preživeo templarski red, kao drevni red čije je uništenje počelo u srednjem veku, na onaj čuveni datum – petak, 13. oktobra 1307. Nije jasno da li su današnji templari nastavljači tog reda, zato što sada postoji više templarskih redova i svaki za sebe tvrdi da nastavlja tradiciju starog reda. Ja pripadam redu vitezova templara koji se zove „Ordo Supremus Militaris Templi Hierosolymitani“, što znači Vojni red vitezova hrama Jerusalima. To je sigurno najbrojniji i najbolje organizovani red. U kojoj meri je u vezi sa masonskom organizacijom, imao sam priliku da vidim u Beogradu, kada je bio skup templara iz celog sveta. Tada sam prepoznao jednog brata iz Francuske i pitao ga da li ima još braće masona. Ispostavilo se da je više od 70 odsto muških templara tog momenta pripadalo i masoneriji. To su organizacije koje se stalno prepliću i preklapaju kroz vreme i prostor.

Može li se ista konstatacija primijeniti i na odnose masona sa Redom malteških vitezova?
Malteški vitezovi su i danas najbliži Vatikanu, a postoji više redova, odnosno, slojeva tih vitezova. U najuži krug vitezova malteškog reda mogu da uđu isključivo pripadnici plave krvi i veliki zaslužnici Katoličke crkve. Za mene je bila začuđujuća informacija da je Boris Jeljcin postao malteški vitez. Malteški vitezovi i templari imaju istorijske dodirne tačke, znači, zajedničkog osnivača i sukob koji se dogodio posle papine odluke o ukidanju templara 1312. godine. U borbi protiv templara, veliki majstor malteškog reda imao je ideju da spoji templarski i malteški red i da u toj objedinjenoj varijanti ima ključnu ulogu. Razgovarao sam sa nekim malteškim vitezovima, imao sam prilike da ih sretnem. Svi smo mi svesni te istorijske činjenice o sukobu. Međutim, vreme je učinilo svoje, 700 godina je prošlo, tako da niko nije time opterećen. Ali, i jednima i drugima je ta činjenica, ipak, u svesti. Mislim da prilazimo jedni drugima sa dozom opreza, kroz sećanje šta se desilo velikom majstoru templara Žaku de Moleu, koji je stradao na lomači 1314. godine.

Iz Katoličke i Pravoslavne crkve često su se kroz istoriju mogle čuti teške riječi o slobodnim zidarima. Da li su masonerija i hrišćanstvo trajni i nepomirljivi protivnici?
Masoni su neka svoja znanja i deo tradicije preuzeli od templara. Boraveći u Jerusalimu, u pupku hrišćanstva, templari su došli do određenih spoznaja, To se događalo 1.200 godina nakon Hristove smrti, a u tom periodu promenjeno je mnogo toga od pravog, suštinskog sadržaja Biblije, što je predstavljalo trn u oku Vatikanu. Templari su shvatili da je Biblija prilagođavana trenutnim političkim potrebama Vatikana i tada su postali neprijatelji. Kao naslednici i zaštitnici templarskog reda u najkritičnijim momentima, masoni su automatski postali neprijatelji, prema principu „prijatelj mog neprijatelja je i moj neprijatelj“. Za razliku od Katoličke crkve, Pravoslavna crkva nikada nije zvaničnim dokumentom anatemisala masonsku organizaciju. Vladika Nikolaj Velimirović, mtropolit Stefan Stratimirović i Njegoš u masonskoj literaturi poznati su kao pripadnici masonske organizacije. To Crkva nikada nije opovrgla, ali nije htela ni da prihvati. To i dalje ostaje enigma, zato što nema pouzdane dokumentacije i zbog toga što su, u slučaju nekih ljudi za koje je bilo rizično da se otkrije njihovo pripadništvo, postojale specijalne lože za čije članove je znalo samo starešinstvo te lože.

Masonerija je bila u stalnom konfliktu sa totalitarnim političkim sistemima, od fašizma do komunizma. U tom miljeu nastala je kovanica „judeomasonerija“. Kakva je relacija slobodnog zidarstva i jevrejstva?
Veza masonerije i judaizma počela se potencirati u vreme osmišljene i instalirane Oktobarske revolucije na prostoru carske Rusije. Ponovo je naglašena u vreme fašizma i širenja te kuge, a osnova za to nalazi se u silnoj masonskoj simbolici i masonskim relikvijama, koje mnogo toga crpe iz tradicije Starog zaveta i oslanjaju se na oznake koje su istovremeno i jevrejske. Recimo, ugaonik i šestar su samo jedan deo Davidove zvezde. Kada se doda treći trougao, dobija se puna Davidova zvezda. Priča o Solomonovom hramu, o Hiramu Abifu, sve je to povezano s prostorom koji je danas Izrael i budi direktne asocijacije na judaizam. Ali, suštinski, Jevreji i jevrejski narod ne stoje iza masonske misli. Masonska misao starija je od judaističkog shvatanja sveta, kakvog ga mi danas imamo.

Kako to da masonerija nikada nije imala velikog disidenta u svojoj dugoj istoriji?
To baš i nije u potpunosti tačno. Postoji jedan američki mason, koji je sada jedan od najvećih antimasonskih pisaca. Ima ljudi koji su napuštali masonsku organizaciju i posle toga negativno pisali o njoj.

Da, ali niko od njih nije postao globalno prepoznatljiv?
Verovatno snaga njihovih argumenata nije bila dovoljna da bi ih postavila na tako visoku poziciju. Drugog razloga nema. Možda postoji i određena svest bilo koga ko je prošao kroz inicijaciju da je dao jednu vrstu zakletve. Svako, pa i najnepošteniji čovek, zapita se – ako izdam zakletvu koju sam dao pred ljudima, šta ću pred Bogom?
 

izvor:http://www.novireporter.com, 02.10.2006

D. Kovačević, S. Bižić

 

Masonerija kao globalni i lokalni fenomen
Braća po tajnama

36234265442fe06073c348.gifSlobodno zidarstvo ne možemo nazvati tajnom organizacijom, ali zato ono jeste organizacija sa tajnama. Upravo zato postoji samo jedan način da neko sazna ko su oni, šta im je smisao, čime se bave kao i odgovore na većinu drugih pitanja koja se povezuju sa njihovim imenom – a to je da postane “brat”. Međutim, kada se jednom uđe u masoneriju moraju se poštovati kodeksi i čuvati tajne, tako da taj neko više ne može da podijeli sa ostatkom svijeta ono što je saznao.

Odgovor na pitanje – šta je masonstvo ili slobodno zidarstvo, nije nimalo jednostavan, jer je masonerija manje ili više tajni internacionalni religiozno-mistični, hijerarhijski organizovan pokret, nastao u današnjem obliku u XVIII vijeku u Engleskoj. Definicija se razlikuje od izvora do izvora, odnosno, po tome da li dolazi od samih masona ili od nekog iz spoljašnjeg, profanog svijeta, kako masoni nazivaju sve one koji nisu „braća“.
Prema Osnovnim načelima jedne od velikih loža u Srbiji, slobodno zidarstvo je „bratstvo čiji je tradicionalni temelj vera u Boga, Velikog Neimara svih svetova…“. Objašnjenje su nedavno ponudili i slobodni zidari iz BiH, koji kažu da je masonerija „jedno od najstarijih svjetskih udruženja. Slobodno-zidarski rad na samom sebi, odnosno, učenja o kojima slobodno zidarstvo poučava, povezana su sa moralnim vrijednostima koje inače upravljaju odnosima među ljudima…”.
Manje ili više slične definicije mogu se pronaći i kod svih ostalih masonskih loža, međutim, riječ je o toliko nejasnim i maglovitim objašnjenjima da zvuče gotovo uvredljivo. S druge strane, oni koji ne pripadaju bratstvu ništa preciznije ne objašnjavaju tu organizaciju, već čine upravo suprotno, nerijetko iznoseći tvrdnje koje nisu utemeljene ni na čemu, osim na sopstvenom ubjeđenju u globalne teorije zavjere. Tako se objašnjenja “profanih” kreću u rasponu od tvrdnji da je riječ o zastarjeloj i besmislenoj grupi čudaka koji upražnjavaju neobične riutuale i “lože se” na mistiku, preko teza da je riječ o okultnoj organizaciji koja obožava satanu, pa do “upozorenja” da masoni kontrolišu svijet i stoje iza svih značajnijih događaja u istoriji čovječanstva.
Tačno je da masoni u svom “radu”, kako ga nazivaju, upražnjavaju rituale čiji su sastavni dekor svijeće, čudni simboli sa motivima mrtvačkih glava, ali tvrdnja da imaju veze sa okultnim jednostavno ne stoji. Jedan od osnovnih uslova da bi neko postao “brat” jeste upravo da je vjernik, da vjeruje u Boga, kako god da ga on nazivao. Dakle, slobodno zidarstvo bilo bi naročit sistem moralnih vrijednosti, zavijen u alegoriju i ilustrovan simbolima. Međutim, ni to, opet, nije dovoljno jasna definicija.
Navodni cilj masonerije moralno je usavršavanje ljudi na osnovu bratske ljubavi, međutim, činjenice nam govore da paralelno s tim ide i potpomaganje raznih vidova društveno-političkih pokreta. U prilog tome govori i podatak, koji ponosno ističu i sami masoni, da od 52 potpisnika američke Deklaracije o nezavisnosti samo jedan nije bio “brat”, a i taj jedan se, ironije li, prezivao Mason. Ovdje odmah treba napomenuti da slobodni zidari nikada ne otkrivaju identitet “braće”, osim ako oni to sami ne urade. Iskustvo nas uči da većina tajnih ili polutajnih organizacija ima tendenciju posthumnog uključenja velikih istorijskih ličnosti u svoje redove, tako da i pri tvrdnjama o bivšim istaknutim članovima bratstva treba biti oprezan, naročito kada je riječ o ovdašnjem prostoru, na kojem pisani dokazi gotovo da i ne postoje.
Slobodno zidarstvo ne možemo nazvati tajnom organizacijom, ali zato ono jeste organizacija sa tajnama. Upravo zato postoji samo jedan način da neko sazna ko su oni, šta im je smisao, čime se bave kao i odgovore na većinu drugih pitanja koja se povezuju sa njihovim imenom – a to je da postane “brat”. Međutim, kada se jednom uđe u masoneriju moraju se poštovati kodeksi i čuvati tajne, tako da taj neko više ne može da podijeli sa ostatkom svijeta ono što je saznao.

Korijeni: Slobodno zidarstvo kakvo danas poznajemo nastalo je 24. juna 1717. u Londonu, bar prema zvaničnim izvorima – ujedinjenjem četiri lože u Veliku ložu Londona i Vestministera, koja je za šest godina postala Velika loža Engleske. Međutim, ideja masonstva, kako sami tvrde, mnogo je starija i seže još u stari Egipat, oko 3.200 godina prije nove ere. Ključna ličnost masonskih rituala je Hiram Abif. Ako je za utjehu “profanima”, masonski rituali, koji se prenose predanjem, nepoznanica su i za većinu masona. Međusobno se razlikuju posvećivanja (inicijacije) u sva tri stepena slobodnog zidarstva. Ti stepeni su: šegrt, zanatlija i majstor. Svako posvećenje odraz je određene masonske legende.
Istorija slobodnog zidarstva od početka XVIII vijeka pa naovamo nije sporna i prilično dobro je dokumentovana. Ali, pojedini slobodni zidari poput Kristofera Najta i Roberta Lomasa, koautora knjige „Hiramov ključ“, istraživali su razvoj svjetske istorije iz masonskog aspekta i došli do nevjerovatnih zaključaka. Iako njihove tvrdnje treba uzeti sa dozom rezerve, ipak je riječ o izuzetno interesantnom štivu. Naime, autori su otkrili da su stari Egipćani poštovali koncept „Maata“ – pravičnost, koji poštuju i masoni. Problem je u tome što su masoni zvanično osnovani 1717. godine, a za egipatski koncept saznalo se tek 1799. otkrićem kamena iz Roste koji je omogućio čitanje hijeroglifa. Taj kamen dešifrovan je 1828. godine. Egipatski simbol, hijeroglif za jutarnju zvijezdu, identičan je masonskom simbolu trećeg stepena.
Nadalje, faraon Sekenenre Tao ubijen je u hramu 1573. godine prije nove ere na isti način na koji masonska legenda opisuje smrt Hirama Abifa, a dokaz za to njegova je mumija sa jasno vidljivim ozljedama na čelu, i sljepoočnicama. Osim toga, uz faraonovo tijelo pronađeni su i posmrtni ostaci jednog čovjeka koji je umro u agoniji, što odgovara masonskoj priči o Jubelu – jednom od ubica Hirama Abifa, koji je kastriran i živ sahranjen. Ruke spomenute mumije drže mošnice, a usta su razvaljena od bola i u potrazi za vazduhom, pošto je žrtva živa obmotana i sahranjena. Treba napomenuti da izgled tih mumija pronađenih krajem XIX vijeka odgovara ličnostima iz masonskih legendi s početka XVIII vijeka.
Masoni se najčešće povezuju sa drevnim templarskim redom ili, preciznije, sa Redom siromašnih vitezova hramovnika (hram – temple, engl.), koji je 1118. godine osnovao Ig de Pejen. U knjizi „Hiramov ključ“, autori tvrde da su templari pronašli nazorejske svitke i blago Jevreja zakopano prije rušenja hrama, te da je to bio razlog njihovog brzog bogaćenja. Takođe su preuzeli i masonske tajne inspirisane principom „Maat“, koje su se sačuvale kroz jevrejski narod, Mojsija, a kasnije Isusa, Jakova i Kumrane. Istorijski podatak je da je francuski kralj Filip IV gotovo uništio cijeli templarski red početkom XIV vijeka, jer mu je to bilo jeftinije nego da im vraća dugove. Naime, iako pun naziv reda govori sasvim drugačije, templari su bili prvi bankari, a uz bogatstvo koje su, navodno, pronašli u Jerusalimu vrlo brzo su postali finansijski gospodari Evrope. Kao takvi, postali su prijetnja i Vatikanu. Prema autorima „Hiramovog ključa“, jedan dio templara uspio je da pobjegne ispred mača francuskog kralja. Jedni su pobjegli u Škotsku, a drugi u Novi svijet, koji se u kumranskom predanju nazivao po zapadnoj zvijezdi ili na kumranskom jeziku – La Merika. Ovaj dio knjige djelovao bi poprilično neozbiljno, da autori nisu ponudili dokaz koji, ako ništa drugo, a ono budi sumnju u zvaničnu verziju. Naime, Kristofer Kolumbo zvanično je „otkrio“ Ameriku 1492. godine. Međutim, pedeset godina ranije, 1440. godine, u Škotskoj je sagrađena Roslinska kapela, u čijoj unutrašnjosti su isklesane biljke kukuruza i aloja kaktusa, što je isključivo američka vegetacija koja u Evropi nije uspijevala sve do XVI vijeka, dok kasniji moreplovci nisu donijeli sjeme iz Novog svijeta.
Šta god da je istina, ostaje ipak podatak da je prvi američki predsjednik Džordž Vašington bio deklarisani mason, a da je američka moneta, dolar, prepuna masonskih simbola – od svevidećeg oka, piramide, pa do dvije paralelne crte koje presijecaju slovo „S“ a koje predstavljaju stubove Voas i Jahin, koji su osnova masonskog učenja.

Podjele: Moderna masonerija daleko je od jedinstvene organizacije, kako sebe ponekad vole da predstavljaju. Danas postoje dva masonska centra odakle potiču sve ostale lože. Jedan centar je u Engleskoj. To je Ujedinjena velika loža Engleske, koja ispred svog imena nosi prefiks regularna i sebe smatra jedinom istinskom, kako simbolično navode, „majkom“ svih loža.

Druga struja dolazi iz Francuske i znatno je liberalnija i otvorenija, a ispred imena ima odrednicu „nacionalna“. Osim njih, razlikuje se još i Veliki Orijent Francuske, koji je u svom djelovanju, tako bar tvrde u Engleskoj, prekršio sva moguća masonska pravila i „Andersonovu konstituciju“. „Andersonova konstitucija“ je, da ne upotrebimo vjersko poređenje, nešto što bismo mogli nazvati pravilnikom u masoneriji, koji između ostalog propisuje da masoni polažu zakletvu na Bibliji, te da žene ne mogu biti članovi.

U tom smislu, Orijent umjesto Biblije koristi praznu knjigu i dozvoljava ženama da učestvuju u „masonskom radu“, čime su na sebe navukli bijes takozvanih regularnih loža, koje Orijent danas nazivaju paramasonerijom. Prema nekim informacijama, u Srbiji trenutno postoje tri lože koje rade pod uticajem Velikog Orijenta. Za naše područje bitne su prve dvije struje: regularna i nacionalna, odnosno, engleska i francuska.

Da bi se oformila jedna loža, potrebno je da najmanje sedmorica braće sa jednog područja donesu odluku o njenom formiranju. Kada se na tom području formiraju najmanje tri takve lože, stiču se uslovi da se formira i velika loža, s tim da je potrebno da jedna, već postojeća velika loža, masonskim rječnikom, „unese svjetlo“, odnosno, formalno ozvaniči rad i postojanje nove velike lože. „Unošenje svjetla“ prilično je kompleksna problematika, koja bar na našem području ima više veze sa geopolitičkim uticajima i interesima pojedinih zemalja. Masonerija ima dugu tradiciju kod Srba. U drugoj polovini XVIII vijeka u masonske lože ulaze prvi Srbi: arhiepiskop Stefan Stratimirović, novosadski vladika Josif Jovanović Šakarabenta, književnik Dositej Obradović, vođe Prvog srpskog ustanka Petar Icko i Janko Katić. U istorijskoj literaturi spominje se da su masoni bili i Njegoš, Petar I i Aleksandar Krađorđević, Stevan Mokranjac, Živojin Mišić, Stevan Sremac…

Srbija i Jugoslavija: Srbi su masoneriju dobili preko Grka početkom prošlog vijeka. Tako su po masonskim principu „unošenja svjetla” Grci uz podršku Engleza 1912. godine osnovali prvo masonsko udruženje na našem prostoru – Veliku ložu Srbije, koja se poslije 1919. i ujedinjenja masona Srba, Hrvata i Slovenaca utopila u Veliku ložu Jugoslavije, odnosno, Veliku masonsku ložu Kraljevine Jugoslavije. Pred Drugi svjetski rat, tačnije, 1. avgusta 1940., masonska loža je “samouspavana” zbog približavanja tadašnje vlasti Vatikanu i nacistima, glavnim protivnicima slobodnog zidarstva. Ta loža ponovo je oživjela 1990. godine sa prvim velikim majstorom Zoranom Nenezićem. Međutim, tada počinje i raskol u srpskoj masoneriji. Prema nekim izvorima, srpska masonerija je od svojih početaka bila naslonjena na Francusku, tačnije, na lože sa predznakom “nacionalna”, a tako je trebalo da bude i 1990. godine. Nenezić je, navodno, već bio sve dogovorio sa Francuzima koji su trebali “unijeti svjetlost”, ali, iz neobjašnjivog razloga predomislio se u posljednjem času i svjetlost u Veliku ložu “Jugoslavija”, 23. juna 1990. unijela je Velika loža Njemačke, koja je pod direktnim patronatom engleske lože, odnosno, loža sa prefiksom “regularna”.

Razlog za taj iznenadni obrt, pojedini masoni, prije svih, pripadnici nacionalne lože, objašnjavaju ofanzivom engleske masonerije na istok Evrope, koji je tradicionalno bio naklonjen Francuzima. Zato danas u svakoj zemlji bivšeg istočnog bloka djeluju najmanje dvije lože: jedna pod uticajem Engleske i jedna pod uticajem Francuske.

Neka “braća” u “oživljenoj” Velikoj loži “Jugoslavija” očigledno nisu bila zadovoljna novonastalom situacijom, tako da su tri godine kasnije, predvođeni Dragoradom Tanasićem, Novakom Jaukovićem i Srđanom Stankovićem, u Riminiju formirali novu ložu, Regularnu veliku ložu Jugoslavije, koju je priznala Ujedinjena velika loža Njemačke, a kasnije je dobila podršku masona Njemačke i Engleske. Tu ložu danas vodi veliki majstor Petar Kostić. Na kraju, u junu 1997. godine, Srbi se ponovo okreću Francuzima, kada se formira Velika nacionalna loža Jugoslavije, u čiji rad “svjetlo unosi” Velika nacionalna loža Francuske. Ta loža, kao i ostale lože, prateći političke trendove, s vremenom je mijenjala imena, prvo u Veliku nacionalnu ložu Srbije i Crne Gore, da bi se danas zvala Velika nacionalna loža Srbije.

Otcjepljenjem Crne Gore od Srbije, osnovana je i posebna velika loža te novonastale države. Njen veliki majstor postao je Novak Jauković, dojučerašnji član i starješina Regularne velike lože Jugoslavije, a sama loža formirana je od tri postojeće: “Montenegro”, „Zora” i “Luča mikrokozma”.

Spisak srpskih masona kroz istoriju prilično je impozantan. On zapravo predstavlja hronološko nabrajanje mnogih moćnih stvaralaca srpske države i njene kulturne, naučne i duhovne elite: od Vuka Karadžića i Dositeja Obradovića, do Njegoša, Karađorđa, Jovana Dučića, Nikole Tesle, Ive Andrića, Miše Anastasijevića, Nušića, Mokranjca, Pupina, Živojina Mišića, kralja Petra I i njegovog sina Aleksandra.

Jedno od najpopularnijih pitanja, kada je riječ o ovdašnjim masonima, jeste da li je Josip Broz Titio bio “brat”. Ovdašnji masoni nisu sigurni u njegovu pripadnost, jer se čovjek sa istim imenom i prezimenom pominje u dvije lože, od kojih je jedna predratna Simbolička velika loža “Libertas”, u Zagrebu koju je jedino priznavala Velika loža Hamburga, a njen prvi veliki majstor bio je kasniji oficir ustaške vojske Slavko Kvaternik.

Na svjetskom nivou masoni su dominirali istorijom u svim oblastima – od Džordža Vašingtona, Voltera, preko Bendžamina Frenklina, Mocarta, Getea, Puškina, Garibaldija, Simona Bolivara, Bakunjina, Kerenskog, do Karla Gustava Junga, Hermana Hesea i skoro svih američkih predsjednika. Masoni su bili čak i astronauti koji su se prvi spustili na Mjesec, ako su se uopšte spustili.

BiH: Ni Bosna i Hercegovina nije izuzetak kada je riječ o slobodnom zidarstvu. Prvi masoni u BiH pojavili su se još u vremenu Austrougarske monarhije (1870-1919) i djelovali su kao masonski krugovi šireg austrougarskog masonskog lanca. U periodu nakon stvaranja Kraljevine Srba Hrvata i Slovenaca, masonske lože u BiH djelovale su u okviru matične velike lože novonastale države. Ni u BiH, bar zvanično, nakon Drugog svjetskog rata nije bilo aktivnih loža, sve do 1999. godine kada su Velika loža Austrije i Velika loža Slovenije pomogle uspostavljanje prve masonske lože u BiH pod nazivom “Lux Bosniae”, koja nije bila samostalna, već je imala status “deputatske lože”. Pet godina kasnije, opet Austrijanci i Slovenci pomažu osnivanje druge lože sa istim deputatskim statusom, koja se naziva “Ivo Andrić”. Iste godine, Velika loža Austrije pomaže i osnivanje treće “deputatske” lože u BiH pod imenom “Veritas”. Na zahtjev te tri lože, 16. aprila prošle godine uspostavljena je Velika loža Bosne i Hercegovine, čime je BiH nakon 60 godina pauze ponovo ucrtana na masonsku mapu. S obzirom na činjenicu da je u Veliku ložu BiH “svjetlo unijela” Austrija, koja je pod direktnim patronatom Engleske, može se reći da Velika loža BiH ispred svog imena ima prefiks “regularna”. Bh. masoni bili su vrijedni, pa su napravili i Internet stranicu sa osnovnim informacijama: “U dugom periodu, slobodno zidarstvo bilo je previše zatvoreno za javnost. Takođe, postojala je politika da se ne vode rasprave preko medija, niti pak da se koriguju greške koje se u tim medijima pojavljuju. Kao rezultat toga, mnogi ljudi stekli su pogrešnu percepciju o tome šta je to slobodno zidarstvo i čime se zapravo slobodni zidari bave.

Slobodni zidari Zapada, posebno u Engleskoj, postali su ponovo otvoreni sa namjerom da uklone mitove koji su se godinama taložili. U ovo naše sadašnje vrijeme, slobodni zidari ohrabruju se da govore o slobodnom zidarstvu u krugu svoje porodice, sa prijateljima i kolegama.
Želeći da damo mali doprinos tim naporima da bi se bolje shvatilo slobodno zidarstvo općenito – slobodni zidari Bosne i Hercegovine odlučili su da naprave ovaj svoj sajt na Internetu.”
Pored deklarativne spremnosti na otvorenost, Velika loža BiH ostala je prilično zatvorena za javnost. Naime, “Novi Reporter” je prije više od mjesec dana stupio u kontakt sa nadležnim “bratom” iz Velike lože BiH. Tom prilikom dogovoren je intervju sa velikim majstorom, s tim da se ne bi otkrivao ni njegov identitet, ni identitet ostale “braće”. Međutim, nakon što smo poslali pitanja, “braća” su naprasno, bez ikakvog objašnjenja, prekinula svaku komunikaciju sa novinarima “NR”.

Ovdje se vraćamo na početak naše priče i pitanje – šta je to masonerija? Kakva je to tajna i moćna organizacija, ako mason može postati, manje-više, svako ko god za to pokaže interes, ako masonerija ima preko šest miliona članova, ako dozvoljava tolike raskole i nesuglasice u sopstvenim redovima? Možda je najbliže istini objašnjenje da slobodno zidarstvo nije ništa drugo nego interesna grupa, kako go to neko shvatao.

Danijel Kovačević

izvor:http://www.novireporter.com, 02.10.2006




10 коментара у вези “Masoni su slobodni ljudi na dobrom glasu”
  1. Ovo nije prvi puta da se Dragan Martinovic i drustvo oglasavaju.U svakom slucaju iza njih stoji volsebni novinar i saradnik UDBE Zoran Nenezic.
    Vec godinama Zoran Nenezic pokusava da ga neko iz Masonskog sveta u inostranstvu prizna.Pokusavao je i da se na neki nacin,ali pod svojim uslovima priblizi i danas Velikoj Regularnoj lozi Srbije.Posto mu to nije uspelo onda je izmislio neku “ujedinjenu veliku lozu Srbije” da bi na neki nacin primamio i clanstvo iz Regularne Velike loze.Koliko je meni poznato samo je nekoliko Masona iz Regularne prisao novo kompanovanoj Ujedinjenoj lozi,ali zato krajem prosle godine 85 clanova Neneziceve loze su ga napustili i posle regularnog procesa primljeni u Veliku Regularnu lozu Srbije. Ta takozvana Ujedinjena ima vrlo malo clanova i uglavnom ljudi sumnjivog karaktera. Ovo ne pricam na pamet,vec zato sto mi je njihova situacija danas tamo veoma poznata.
    Ovaj ovde poduzi clanak za neupucene citaoce moze da pretstavi Martinovica i Nenezica kao neke nove apostole Slobodnog Zidarstva,sto to oni apsolutno nisu.
    Zoran Nenezic je po profesiji novinar,sin oficira UDBE,ciji je otac u Beogradu bio zaduzen za Masonski otsek.Kao sin coveka koji je imao dosta dokumenatacije o masonima Nenezic je napisao svoju Prvu knjigu o Masonima koristeci arhivu UDBE.Druzio se sa ljudima sumnjivog karaktera ali je poznavao i izvestan broj skolovanih i poznatih lica.Nosio je povecu bradu ala Vuk Draskovic i iza nje se vesto krio.Kao pisac te Masonske knjige,smatrajuci ga da on u zemlji najvise poznaje Masoneriju njega su izabrali kao Prvog Velikog Majstora.Na samom zvanicnom otvaranju gde su uglavnom ucestvovali nemci koji su i dali prvu svetlost, Nenezic se onesvestio jer se tada saznalo da je on nedavno prvo postao clan jedne nepriznate u svetu masonske loze sto bi ga automatski izbacilo.Nekako se to tada na brzinu zagladilo,ali od samog pocetka sve je postavljeno na klimave noge,a klimave noge su bile on licno Nenezic.Postao je pravi diktator,radio je sta je hteo pa je bilo pitanje dana kada ce se ljudi odvojiti od njega.To se desilo kada je Nenezic otisao u USA u posetu Masonskim lozama i Scotish Ritu.Tada sam u Washingtonu sreo Nenezica.Tu je od Scotish Rita dobio 300. hiljada US dolara da bi se gradila ili kupila Masonska zgrada.To je zvanicno stampano u magazinu Scotish Rita u Washingtonu.Ni do dan danas niko nezna gde su te pare.Bilo je i tu i drugih mahinacija,a to Martinovic nista ne govori.I Martinovic za malo da predje kod Regularaca.To nije uradio ne samo zato sto mu je Tapi dosta pomogao vec najvise zato sto se plasio pokojnog Tapija.Tapi i drustvo,kada se Vojvodina,osim njih trojice, odvojila od Nenezica i prisla Regularcima,dolazio je nocu sa pistoljima i pretio starim doktorima i profesorima.Ljudi su bukvalno drhtali od straha i mnogi su izlazili iz kuce naoruzani,zlu ne trebalo.Eto,dovoljno je i to da se kaze da to nije Masonerija nego jedan privatan Nenezicev klan,kao onaj Zemunski.Imao sam prilike da i licno upoznam pojedine Neneziceve “masone”. Da sam ih takve trazio sa svecom ne bi ih nasao.O tome bi zaista mogla da se napise poduza knjiga ala one “Vidimo se u cituljama”…
    Posle Nenezica bilo je kobajagi nekoliko drugih koji su ga zvanicno zamenili i evo sada to je Martinovic.
    Martinovic je veoma dobar umetnik,cak imam i dve njegove slike,nazalost valda zato sto ga je Nenezic proglasio za Velikog Majstora laze sebe i narod sada preko novina.
    I pokojni Tapi se jednom odvojio od Nenezica.Osnovao je svoju Veliku Lozu Francuskog Velikog Orijenta.
    Veliki Orijent je osnovan negde 1760 g. u Parizu.U pocetku su imali dosta poznatih lica,ali eventualno su se drasticno smanjili.U svetu imaju u nekoliko drzava Afrike,u Brazilu i sada nekoliko loza u Istocnoj Evropi.Posto se fodamentalno razlikuju od Regularnih njih niko ne priznaje,niti se ko sa njima mesa,pa tako ni Tapijevu lozu niko u svetu nije priznao.Posle izvesnog lutanja preko opet Velikog Orijenta osnovali su Templere. I njih u svetu niko ne priznaje.Ne priznaju ih ni oni pravi Templeri.Da bi bio Templer prvo moras da prodjes Royal Arch,a vecina njih to nisu.Cak ni neznaju sta je Royal Arch. Osnovali su i neki Scotish Rite. Jedan njihov clan mi rece da je zato isao cak u Rumuniju.Nikakvi ceremonijali,jednostavno daju ti znacku i kazu sad si 32 stepen. Kolika neozbiljnost.Na Zapadu da bi dobio 32 stepen moras citavu nedelju da provedes na ceremonijalu,a ovi za pet minuta.Eto koliko izgleda ozbiljno Masonerija Nenezica i Martinovica.
    Martinovic u intrevjuu kaze da je primetio da u Francuskoj 70 % Templera pripada Masonima.Eto jos jedan dokaz koliki je Mason taj Martinovic.Templer ne mozes biti ako nemas treci stepen i ako nemas Royal Arch koji ima zbog duzine ceremonijala tri dela.
    Naravno on i mnogi kao on mogu da pricaju sta zele jer profan svet nema pojma o svemu tome.
    Martinovic onda govori nesto o Malteskim vitezovima i kako su oni skoro isti kao i Templeri-masoni.Opet covek bulazni.Zar on nezna da je to cisto katolicki red koji je pod skute Vatikana kao sto su Vitezovi Kolumbusa i Opus Deu.
    I sad kad citam kako imaju kandidate iz Bosne koji jedva cekaju da se uclane i eventualno stvore jos jednu podruznicu Zorana Nenzica pocinje da mi se muti u glavi,kao da sam na ringispilu.
    Imao bi zaista mnogo o tome jos da kazem jer reportaza je zaista dugacka,ali to moze jednom drugom prilikom.

     

    Redakcijski komentar

    Postovani gospodine ukoliko imate volje i hocete da objavite feljton o tome sto znate, mi vam stojimo na usluzi. Pokusali smo da Vas kontaktiramo mailom, ali nekako nije funkcionisalo. Primite puno pozdrava od redakcije.

     S.M.

  2. VIDI ,VIDI KAKO BRACA MASONI IZVLACE TESKU ARTILJERIJU NA POLOZAJE ,DA DIGNU U VAZDUH BILO KAKVE SUMNJE DA SU ONI , “DOBRI ,SLOBODOUMNI I CASNI LJUDI ” .
    INTRESANTNO ,OVAJ GLAVNI ZIDARSKI MAJSTOR SA LIJEPOM BRADOM STALNO SPOMINJ RIJEC “HRAM ”
    ZAR TO NE ZNACI DA JE MASONSTVO PSEUDO RELIGIJA ,KAO STO SAM JA VEC NAVEO NEKOLIKO PUTA .
    DRUGO : SPOMENU MAJSTOR O UNOSENJU NEKE “SVJETLOSTI ” .
    STA MISLITE O KAKVOJ SE SVJETLOSTI GOVORI .DA VIDIMO :ELEKTRICNO SVJETLO ,JOK , SVIJECE VOSTANICE –JOK MORE , SVJETLOST NESTVORENA KOJA OD BOGA OCA ISHODI -JOK TO SE NIDJE NI NE SPOMINJE .

    AMA CEK, CEK ZAR NE CUSTE ZA RIJEC “LUCIFER ”
    TO JE LATINSKA RIJEC ,,A ZNACI “ONAJ KOJI DONOSI SVJETLOST ”
    TO DUHOVNO BICE IMA JOS IMENA : PALI ANDJEO ,SATANA ,DJAVO ,NECASTIVI .
    BRACA MASONI MISLIM DA NECE ODUSEVLJENO RECI ; ” JES ,JES U PRAVU SI MA KAKO SI ZNAO TO ”
    NOOOOO .ONI CE TO ZESTOKO NEGIRATI .
    PA JES ONI SE SASTAJU ,IGRAJU SE CRKVE ,IZVODE CEREMONIJALE ,KROJE SUDBINU SVIJETU .A NAJVECI IM JE PROJEKT STVARANJE JEDNE BRATSKE NADRELIGIJE KAO STO NAPOMENU BRAT VELIKI ZIDAR DA ” IME VELIKOG ARHITEKTE SVEMIRA JE RAZNO ZA RAZNE VJERE : STO ZNACI DA JE JEDAN TE ISTI BOG JEVREJA ,MUSLIMANA HRISCANA ,INDIJACA,BUDISTA .
    TO SAMO PO SEBI JE S U P E R J E R E S !!!!!
    BLAGO SRBIJI ,KAD PO NJOJ NICU TOLIKE ZIDARSKE LOZE , A BRACA STO NAS BOMBARDOVASE SA VELIKIM ENTUZIJAZMOM I UZIVANJEM UNOSE NEKAKVU “SVJETLOST ” U TE LOZE –VALJDA ZBOG NESTASICE STRUJE U SRBIJI .
    KAKO TOLIKI SILNI MASONI NE UBJEDISE BRACU BOMBARDERE MASONE DA POSTEDE NASU SRBIJICU .
    IZGLEDA DA JE TO BIO TAJNI PLAN DA SE SRBSKE BUNDZIJE NAUCE PAMETI I DA SLUSAJU VELIKOG GAZDU .
    OPET I OPET TRPAJU BRACA MASONI SVE POZNATIJE SRBE U MASONE ,,CAK I SV VLADIKU NIKOLAJA ZICKOG .
    ODRASLI STE OZBILJNI LJUDI ,PRESTANITE SA TOM PROPAGANDOM .
    KAZETE DA SU MASONSKE ARHIVE UNISTENE ,ILI ODNESENE VAN SRBIJE ,A OPET ZASIGURNO TVRDITE “TE OVAJ JE BIO MASON ,TE ONAJ ”
    AKO STE CASNI LJUDI KAO STO KAZETE ONDA VAM NE PRISTOJI DA LAZETE .PREKINITE S TIM .

  3. Pa bogami Miroslave sa velikim slovima Vi postadoste masonolog. Da ne kazem strucnjak za masone. Zasto ne nepisete i doktorsku disertaciju, po tom pitanju, ali onda bi ste morali da naucite da se poruke i korespodencija vodi pravilno i gramaticki, u skladu sa pravopisom. A pravopis ne priznaje pisanje bilo kakvog teksta samo jednim te istim slovima. Kratke poruke se mogu pisati jednim slovima, ali to se radi onda samo sa malim slovima. Ne pisete valjde telegramske porukeda pisete velikim slovima kako bih vas postr bez naocara razumeo.

    Za prilog Vasoj disertaciji evo Vam i ovih podataka. Teka kada to sve razumete kako valja, vasa ce disertacija biti veoma cvetnjasta. Pazite da Vam se u basti ne zapate koprive, tako kada cvece berete da se ozarite.

    Ne samo da je vladika Nikolaj bio clan masona vec je za sobom povukao dobar deo svestenstava pogotovu neke od svojih studenata a medju njima naravno svoga studenta i kasnijeg svestenika a sada mitropolita srednje zapadno Americkog, Hristifora. Hristifor jeste mason i to vrapci na grani znbaju. U vreme kada je stavio svoju kandidaturu za episkopa istocno americkog u Beograd su trcali svi masoni srpskog porekla da mu pomognu da se unapredi u cin episkopa, posto je tada izgubio bio suprugu, koja je zbog pusenja i alkoholizma umrla. On je jedan najgori clan ovoga sociajlnog kluba koga ja znam. Veoma je neposten, drzak, i neodgovoran. Pored toga strasano veliki kockar i pijanica. Svi vladike SPC znaju da je on mason, i sta se neki Miroslav sada muci da to pobije. U istinu dosta je bistar, sam Hristifor nije onako brutalan, glup i gruba kao recimo Gorgije Djokic. Najobicnija je glupost tvrditi da su masoni antihriscani. Ili pak da osnivaju neku drugu religiu. Najprostiji primer svega toga je kada odete na groblje. pogotovu kod nas Srba. Na groblju cete videti jasno ko kavoj veri pripada. Komunisti osnivaci vere marrkisticke, imaju iznad glave pobijenu lopatu, ofarbanu crvenom bojom. Dok nigde necete videti da se neko od Srba ko je bio clan masona sahranio pod bilo kojim drugim znakom nego mu iznad glave stoji krst. I jos nesto. masoni su doprineli da se do sada za doprinos hriscanstvu odstampa jedno od najlepsih izdanja Svetog Pisma na engleskom jeziku. Ako su masoni tako zestoki antihriscani zasto bi pak pa oni sami promovisali hriscanstvo?

    Ima tu jos mnogo da se pise i da se govori o zabludama, ali ko je i prosecno inteligentan shvatice da je prica o masonima i citanje gluposti u smislu antimasonskom cista zabava za maloletnike, a ne za odrasle.

  4. Razlika izmedju regularnih i ne regularnih masona je u jos jednom cinu koga g. Martinovic konstantno preskace. Za ulazak u regularnu masoneriju, kandidat mora da irazi svoju religisku pripadnost. Svi ste culi da se kandidati moraju obavezati odredjenim zakletvama. Znaci da u tom velikom trenutku ispred njega na simbolickom oltaru stoji otvorena Sveta Knjiga njegove religije. Ne religiozne osobe se ne primaju u regularnu masoneriju. To je osnovna razlika izmedju njih ne priznatih i nas priznatih a ne anglosaksonski primat kako to gospodin zeli da docara.
    Drugo, ti njegovi templari nisu templari. Templari su oni koji su prosli od prvog do treceg stepena i kroz sve ostale Jork Rajta, da bi ispunili uslov da budu primljeni u Order of Chivalric Masonry. To znaci da su Templari 100% masoni a ne domacice i 70% od muskih koji ne vjeruju u Boga. Neznam zasto se ljudi igraju masonerije i pokusavaju da budu ono sto nikada nece moci da budu jer bez vjere u Boga nema bitisanja.

  5. GOSN NEMANJA MARKOVICU ; SRDACNO VAM HVALA NA LASKANJU DA BI MOGAO DA PISEM DOKTORAT O MASONSTVU .
    NE DAO BOG ,DA SE BAVIM TAKVIM DUSEGUBNIM POSLOM .
    JA SAM PROST COEK ,SRBSKI SELJACKI SIN .
    DOBRO STE PRIMJETILI DA JA NE POSTUJEM GRAMATICKA PRAVILA SRBSKOG JEZIKA ,JER PISEM SAV
    TEKST MALIM SLOVIMA .
    DANAS SAM NAPRAVIO KOMPROMIS :PISEM SAMO VELIKIM SLOVIMA .JESTE LI SAD ZADOVOLJNI ?
    MOZDA SAM IZOSTAVIO TACKE ZAREZE I OSTALE DRANGULIJE .
    DODAJEM IH OVDE CITAVU GOMILU ,PA IH MOZETE SMJESTITI DJE SMATRATE DA TREBAJU BITI .BICU VAM MNOGO ZAHVALAN.
    NADAM SE DA STE PROCITALI MANIFEST GRCKE CRKVE O
    MASONSTVU .TO JE BAS OVDE NA NOVINAR.DE
    PONAVLAJU BAS SVE ONO STO SAM JE VEC REKAO :
    DA JE MASONSTVO ANTIHRISCANSKA PSEUDO RELIGIJA
    DALJE KAZU DA SE NE MOZE BITI MASON I PRAVOSLAVNI HRISCANIN ISTOVREMENO . TACKA .AMIN .
    ZASTO NE UZMETE DJELA SVETIH OTACA DA VIDITE MALO BOLJE ZASTO JE CRKVA HRISTOVA PROTIV TE JERESI .
    RAZGOVARAJTE S VASIM SVESTENIKOMO O OVOME .
    NISTA NAS NECE BRZE DOVESTI U GRIJEH OD NASEG PONOSA ,RAZUMA I OHOLOSTI .
    PROCITAJTE KNJIGU POSTANJA DA VIDITE ZASTO JE ADAM ISTJERAN IZ RAJA .
    HRISTOS POSRIJEDI NAS -JESTE I BICE

  6. Eh Miroslave. Ko o cemu a baba o ustipcima. To sto pise u tom proglasu Grcke pravoslavne crkve, nije vredno mastila i papira utrosenog za tu svrhu. Rekoste da pitam svog svestenika. Pitao bi kada bi imao koga da pitam. No svestenik je glup kao pribogu vecina njih sto su se izgnezdili ispod cekica KPJ. Na tribini PD je objavljena dugacka lista saradnika udbe, na kojoj su imena dvoice danasnjih vladika u SPC. Pahomije Gacic i Vasilije Kacavenda. A o popovima i da ne govorimo. Onaj sto tamo objavi taj spisak napomenu da su ti Cuvari Jugoslavije, branili Jugoslaviju od vere u Boga. Vama to Miroslave izgleda da ne smeta. Ne smeta Vam jedan pokret koji se cak i sa puskom u ruci borio protiv Boga. I pravoslavnog hriscanstva. Cak je ona Anka partizanka pevala da nosi kapu sa tri roga i bori se protiv Boga. Da li su ovu jeres po Vama kojim slucajem osudili sveti oci. I da li su sveti oci mogli da predvide da ce na grobu svoga brata sestra igrati kolo zato sto je ovaj bio lojalista i sa puskom se branio od onih koji su vodili borbu protiv Boga. Dok eto s druge Vam strane smetaju vam ljudi koji pripdaju jednom poslovnom klubu, koji nema nista i nicega protiv ni jedne vere u svetu. U istinu ima protiv nevernika i fanatika, kakvi su bili Nacisti, fasisti, i komunisti, ali ova trojka i nije sastavljena od poslovnih ljudi, pa ih zato klubovi masona odbijaju, i ne dozvoljavaju im da budu njihovi clanovi. Vama Misroslave usrdno smeta gospdstvo, u to ne sumnjam, ali Vam izgleda ne smetaju kokosai i kozopredi komunisti. Svaki clan masona je dobro istrenirana osoba, poducen lepom ponasanju, i izrazito komunikativnom umesnoscu. Svaki je mason odlican orator. I svaki jedan mora i treba da zna da uspostavlja kontakte na jednostavan i prost nacin. Vi sa takvim ljudima gotovo ne verujem da ste bilo kada dolazili u kontakt, a ja eto po prirodi zanimanja sam u kontaktu sa njima na dnevnoj osnovi. Pa zato znam da nisu ni fanatici, nii pak antihristi, kako ste vi sebi uvrteli u glavu. Nisam vam lackao, nego sam se podsmevao vasim glupostima. U prenosnom znacenju, sam vas upitao. Zar nemate pametnija posla? Vasa je stvar Miroslave, cime cete se vi baviti i o cemu cete raspravljati u svome zivotu. Verovatno su Vam kako napomenuh blizi komunisti, primitivni i neuki diktatori, nego jedno gospodstvo u jednom poslovnom svetu. U ostalom svaka ptica svome jatu leti. Vladika Nikolaj se nije posle Drugog svetskog rata hteo vratiti u sada vec zamorenu i sahranjenu Jugoslaviju. Otisao je daleko od nje na drugi kontinent, gde su u to vreme vladali ljudi od izrazitog poslovnog karaktera I medju tim poslovnim svetom on je bio odusevljeno primljen. Njemu taj svet nije smetao a ni on njima. Komuniste je prezreo,i ne verujem da bi mu Gacic, Kacavenda, German i mnogi drugi bili dragi da je kojim slucajem danas u zivitu. A sa vama Miroslave i ja mogu nastaviti polemiku, kada mi odgovorite na kljucna pitanja, koja sam vam u predhodnom komentaru postavio. A to je pod kojim se to masonskim znakom na groblju masoni odvajaju od ostalih pravoslavnih hriscana, kao sto je komunistima pobodena lopata iznad glave? Nema krsta, i nema posvete. Takodje sta da radimo sa Hristiforom Kovacevicem? On je vladika i mason. Kada ste se kako rekoste sin seljackog detea, bio je jedan Ceda Rogan u blizini mesta odakle sam i ja. Jednom sam za vreme jedne sahrane procitao sta na njegovom nadgrobnom spomeniku pise. A pise ovako: Kralju veran, Titu odan. Ovde lezi Cedo Rogan. Protumaci ove reci dragi Miroslave, a zabatali masone, posto o tome malo sta znas.

  7. Dragi lovci na masone,

    pre nego krenete sa teorijama zavera, valjalo bi da se malo upoznate sa temom. Ovako, samo gomila gluposti …
    Sto se templara tice, gomila je materijala na internetu, i tu ste mogli da budete obavesteniji …
    Ovako, samo ste potrosili vreme i povecali amortizaciju tastature …

    Svako dobro …

  8. Veliki Orijent Francuske nije osnovan “negde 1760.g.”, vec 1728.g, a sto mu stoji i u grbu.

    Tapi nije bio clan nijedne od Loza V.O.Francuske u Srbiji (prva osnovana 1992.g, druga 2002.g, treca 2006.g.).

    VLJ je bila puna trzavica i podela jos od svog nastanka. “Sto se grbo rodi…” Tako je aprila 1993.g. od njenih clanova u TUDJOJ zemlji (u Italiji!, u hramu V.O.Italije-tada u dobrim odnosima sa UVL Engleske u Riminiju) proglasena RVL – koju je kasnije priznala ista UVL Nemacke (koja je prvo dala Povelju Nenezicevoj VLJ, a potom je porekla! – toliko o bratskom aktu, tj.svesnoj politici Engleza i Nemaca).

    RVL se u SRJ nije pre-registrovala, tj. nije samo “promenila ime”, kako to i dalje tvrde (tj.iz VLJ postala RVLJ), vec se registrovala kao novo pravno lice (te nema pravni kontinuitet sa VLJ – a sto RVL uporno besmisleno ponavlja, a i sta ce im ako su oni pravi masoni, oni valjani?!, jer Nenezic (pravnik, drustveni pravobranilac u, mislim, SO Palilula) u nije dao pecat ni svoj, ovlasceni potpis za to, te su morali da stvore novo pravno lice, sa novim imenom, pecatom i potpisom.

    Danas je RVL priznata od 130 VL (V.Loza koje priznaje “Majka” nad majkama – UVL Engleske – merilo svih stvari na svetu, onih koje jesu da jesu, a onih koje nisu da nisu).

    Potom, 1997.g. ponovo se cepa “Neneziceva” VLJ i iz nje nastaje VNL – koja je u dobrim odnosima, i u medjusobnom priznanju sa VL Francuske (nota bene! – VNL Francuske, koja je priznata sa UVL Engleske, NE PRIZNAJE VNL Srbije).

    Mrzi me da pisem o velikim raskolima i prelascima ne samo pojedinaca i grupa, vec i citavih Loza iz Obedijencije u Obedijenciju – iz VNL come-back u RVL, itd, itd.

    2006.g. dogadja se povampirenje “Povelje” iz 1990.g. – te se od nezadovoljnih (s pravom ili ne, ne ulazim u to, to je uostalom licna stvar – svaki brat koji smatra da mu nije dobro u postojecom Lozi, tj. ako smatra da ce bolje napredovati u nekoj drugoj, ima pravo da predje) pompezno stvara UVL Srbije, salje se cirkularno pismo ostalim Obedijencijama u Srbiji da su “samo oni vrhovna masonska vlast” na teritoriji ove zemlje itd…

    Jedino se Loze V.O.Francuske u Srbiji nisu jos nikad delile.

    Sta mislite, da li je slucajno da se na svakih par godina, taman kad se masonska scena u Srbiji kako-tako slegne, i kad pocne normalan Rad, UVEK IZNOVA stvori raskol, potres kojem opet treba nekoliko godina da se smiri!?…

  9. Dodjite na sajt i forum bagremov hlad, kako bi shvatili sta znaci slobodno zidarstvo i kakve su joj zaluge.

    http://www.bagremov-hlad.net

  10. Templari koji se pominju u tekstu, a u vezi sa Tapijem i Martinovicem …
    nisu Templari iz hijerarhije York Rite-a Slobodnog Zidarstva, kako napominju diskutanti.
    u pitanju je totalno zasebna organizacija, koja ima specijalni status pri UN.
    ima ih kod nas, i naravno i u ovoj organizaciji ima “regularnih” i “ne-regularnih”, ali na globalnom nivou.

    A.`.G.`.D.`.G.`.A.`.D.`.U.`.


Пошаљите коментар

Да би сте послали коментар морате бити улоговани

GENOCIDE REVEALED
logo
Писанија Грешног Милоја
Проф. Др. Миодраг Петровић

Проф. Др. Миодраг Петровић

КРОТКИ ЛАФОВИ!
Антиекуменистички сајт

НОВИ Антиекуменистички сајт

“СТРЕЉАЊЕ ИСТОРИЈЕ”
logo
ПРАВОСЛАВАЦ 2017
ГЕНОЦИД
ЈАСТРЕБАРСКО 1942
БОЈКОТ НАРОДА – документарац
новинар.де
Loading
КОРУПЦИЈА, ВЛАСТ, ДРЖАВА
logo
АГЕНЦИЈА ЗА БОРБУ ПРОТИВ КОРУПЦИЈЕ
logo